Οι Οικολόγοι Πράσινοι για την εργατική Πρωτομαγιά

ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΕ ΝΕΕΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ

Διεκδικούμε ένα Νέο Κοινωνικό Συμβόλαιο: Δε γυρνάμε στα παλιά, δε χρεοκοπούμε
Αυτή την Πρωτομαγιά, την πρώτη με το Μνημόνιο, όλοι μιλούν για την κρίση. Η κρίση όμως φθάνει πολύ πιο βαθιά από όσα ακούμε στις ειδήσεις:
• Είναι κρίση οικονομική, με [...]ένα οικονομικό μοντέλο που είχε από την αρχή ημερομηνία λήξης, εν γνώσει μάλιστα εκείνων που αποφάσισαν τις βασικές επιλογές.
• Είναι κρίση κοινωνική, όχι μόνο ως φτώχεια που απλώνεται και κοινωνική συνοχή που τρίζει, αλλά και ως υποβάθμιση των συλλογικών αγαθών, ως έλλειμμα εμπιστοσύνης και συνεργασίας ανάμεσα σε μας τους πολίτες.
• Είναι κρίση περιβαλλοντική, που γίνεται ακόμη χειρότερη με το fast track, τον ακρωτηριασμό του τρένου, την υποβάθμιση της συγκοινωνίας, την εκποίηση ζωτικών ελεύθερων χώρων, την «τακτοποίηση» των αυθαιρέτων, την καύση των σκουπιδιών, τον ενθουσιασμό για καταστροφικά ορυχεία και για γήπεδα γκολφ σε άνυδρα μέρη.
• Είναι χρεοκοπία όλου του πολιτικού συστήματος, αλλά και των αξιών και αντιλήψεων που μας οδήγησαν εδώ.
Οι κλασσικές συνταγές του ΔΝΤ για στύψιμο της οικονομίας και της κοινωνίας, δεν είναι ο δρόμος να βγούμε από την κρίση. Διέξοδο όμως δε δίνει ούτε και η νοσταλγία για την πριν το Μνημόνιο εποχή, που μας οδήγησε στη σημερινή κατάρρευση.
Η δική μας απάντηση, ως εργαζόμενοι και ως πολίτες, είναι ΝΑ ΕΠΕΝΔΥΣΟΥΜΕ ΣΤΗ ΔΙΕΞΟΔΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ, με ταυτόχρονες απαντήσεις για οικονομία, κοινωνία, περιβάλλον. Οι πράσινες θέσεις δουλειάς μπορούν να είναι κλειδί για να τονωθεί η οικονομία, να μπει φραγμός στην ανεργία, να προστατευτεί το περιβάλλον. Σε Ελλάδα και Ευρώπη χρειαζόμαστε αλλαγή πορείας με ένα Σύμφωνο για Βιώσιμη Ευημερία, και όχι με το «Σύμφωνο για το Ευρώ».
• Στο πλαίσιο αυτό οι μάχες για κοινωνική δικαιοσύνη, δίκαιη κατανομή των βαρών, υπεράσπιση του κοινωνικού κράτους, εργασιακά δικαιώματα, έχουν κεντρική σημασία.
• Με τη σειρά τους, οι μάχες αυτές απαιτούν συλλογικότητα, διεκδικήσεις για δουλειά δημιουργική και με νόημα, αντιλήψεις που δεν εγκλωβίζονται σε συντεχνιακές λογικές και δε θεωρούν ότι η προσωπική ανέλιξη μπορεί να υποκαταστήσει τα εργασιακά δικαιώματα.
• Δε συμφιλιωνόμαστε με την υποτίμηση της εργασίας, την απαξίωση των συλλογικών συμβάσεων, την ανασφάλιστη εργασία, ούτε όμως και με την εργασία δύο ταχυτήτων.

Η φετινή Πρωτομαγιά δε μας θυμίζει μόνο όσα διεκδικούμε, αλλά και όσα μπορούμε να κάνουμε μόνοι μας, ως κοινωνία, ως εργαζόμενοι, ως πολίτες:
• Να ξαναβρούμε τη «χαμένη τιμή» των συνδικάτων μας, να τα κάνουμε υπόθεση των απλών εργαζομένων: ελκυστικά, ζωντανά, αυτόνομα, συμμετοχικά, αποτελεσματικά.
• Να ξαναμάθουμε να εμπιστευόμαστε ο ένας τον άλλο και να δικαιώνουμε την εμπιστοσύνη των διπλανών μας, θεμελιώνοντας ισχυρή Κοινωνία Πολιτών και εκτεταμένους θεσμούς κοινωνικής οικονομίας πέρα από τις ιδιωτικές επιχειρήσεις και το δημόσιο τομέα.
• Να βάλουμε τις βάσεις για ΕΝΑ ΝΕΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΣΥΜΒΟΛΑΙΟ, στηριγμένο λιγότερο στην αγοραστική δύναμη και περισσότερο στα συλλογικά αγαθά, την ποιότητα ζωής, τη συνεργασία και την αλληλεγγύη.

Η Εκτελεστική Γραμματεία των Οικολόγων Πράσινων
Περισσότερες πληροφορίες: Νίκος Γαγγιολάκης 6986 705833 Ιωάννα Κοντούλη 6972 400417

25 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΤΣΕΡΝΟΜΠΙΛ: ΑΣ ΠΕΡΑΣΟΥΜΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΣΤΗ ΜΕΤΑ-ΠΥΡΗΝΙΚΗ ΕΠΟΧΗ

Τσερνομπίλ 1986, Φουκουσίμα 2011
Ένα ακόμα πυρηνικό ατύχημα
Ένα ατύχημα παραπάνω από όσα μπορούσαμε να ανεχτούμε

Μήνυμα των Οικολόγων Πράσινων για την επέτειο της καταστροφής

Η κληρονομιά του Τσερνομπίλ και η εξελισσόμενη καταστροφή στη Φουκουσίμα μας υποχρεώνουν να δούμε επιτέλους με την απαραίτητη αποφασιστικότητα τη μετάβαση σε ένα βιώσιμο ενεργειακό μέλλον χωρίς πυρηνικά.
Ένα τέταρτο του αιώνα μετά το πυρηνικό ατύχημα στο Τσερνομπίλ, στις 26 Απριλίου 2011, η [...]ραδιενεργή κληρονομιά του είναι ακόμα μαζί μας: Δεκάδες χιλιάδες νεκροί και βαριά άρρωστοι, ολόκληρες περιοχές ακόμα αποκλεισμένες, εκατοντάδες τόνοι υψηλά ραδιενεργών υλικών πρόχειρα θαμμένων, που ακόμα περιμένουν μια στοιχειωδώς ασφαλή διαχείριση.
Η καταστροφή στη Φουκουσίμα, σε μια χώρα-πρότυπο για τους υπερασπιστές της πυρηνικής ενέργειας, επιβεβαίωσε πως αυτή ποτέ δε θα είναι απόλυτα ασφαλής. Πάντα θα συνοδεύεται από ένα δυσθεώρητο ρίσκο το οποίο δεν έχουμε κανένα λόγο να συνεχίσουμε να αναλαμβάνουμε.
Στη γειτονιά μας αλλά και σε όλον τον κόσμο, πρέπει να παγώσουν τα σχέδια για κατασκευή νέων πυρηνικών σταθμών, να κλείσουν άμεσα οι παλιότεροι και επικίνδυνοι από τους υφιστάμενους αντιδραστήρες, να τεθούν οι αυστηρότερες δυνατές προδιαγραφές και σαφές χρονοδιάγραμμα κλεισίματος, σε όσους συνεχίσουν να λειτουργούν το επόμενο διάστημα.
Την ίδια στιγμή, η ενεργειακή και η κλιματική κρίση δεν περιμένει. Τώρα που έγινε πια σαφές και στους πιο δύσπιστους ότι μαγικές λύσεις δεν υπάρχουν και ότι η εποχή της φτηνής και άφθονης ενέργειας τέλειωσε οριστικά, είναι διπλά επιτακτική η ανάγκη να σχεδιάσουμε και να αρχίσουμε να υλοποιούμε άμεσα τη μετάβαση σε ένα βιώσιμο ενεργειακό μέλλον, βασισμένο στην εξοικονόμηση ενέργειας και τις ανανεώσιμες πηγές, χωρίς ορυκτά καύσιμα ή πυρηνικά.


Η Εκτελεστική Γραμματεία των Οικολόγων Πράσινων

Για περισσότερες πληροφορίες: Γ. Παρασκευόπουλος 6979 952070
Τ. Κρομμύδας 6945 940916

8 Απρίλη, Παγκόσμια Ημέρα των Τσιγγάνων

Είναι κοινά αποδεκτό ότι κάθε κοινωνία κρίνεται από το πώς μεταχειρίζεται τους πιο αδύναμους ανάμεσά της. Αν προσπαθούσαμε να μετρήσουμε την ποιότητα της κοινωνίας μας με βάση τον παραπάνω ισχυρισμό, θα είχαμε δυστυχώς απογοητευτικά αποτελέσματα. Η κοινωνία μας σίγουρα θα είχε απορριφθεί…

Είναι σήμερα η Παγκόσμια Ημέρα των Τσιγγάνων. Μια ακόμα συμβολική ημέρα. Ας μην την αγνοήσουμε. Τα προβλήματα υπάρχουν και τα ξέρουμε όλοι. Τα έχουμε συζητήσει πολλές φορές τελευταία. Λύσεις υπάρχουν, αλλά γίνονται δύσκολες για τις ηγεσίες του τόπου και ακόμα πιο δύσκολες στη συγκυρία της οικονομικής κρίσης. Μπορούμε όμως όλοι να[...] βοηθήσουμε και να επιμείνουμε στη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης και στην εκπαίδευσή τους. Η εκπαίδευση, η μόρφωση, δεν είναι απλά δικαίωμα και υποχρέωση των Ρομά και υποχρέωση της κοινωνίας, είναι και ο μόνος ίσως δρόμος.

Στο θέμα της διαβίωσης και της οικιστικής αποκατάστασης των Ρομά, τα κλειδιά είναι:
- η εξεύρεση του κατάλληλου χώρου μετεγκατάστασης τους υπό όρους ασφάλειας και αξιοπρεπούς διαβίωσης σύμφωνα με τη διαδικασία της ΚΥΑ 23641/2003 περί πλανοδίων πληθυσμών,
- η λήψη μέτρων για την ανακούφισή τους και η αποτροπή κινδύνων για τη δημόσια υγεία κατά το μεσοδιάστημα μέχρι τη μετεγκατάσταση,
- τυχόν εξαναγκασμός άμεσος ή έμμεσος, να αποχωρήσουν από τους πρόχειρους καταυλισμούς χωρίς προηγούμενη υπόδειξη κατάλληλου χώρου μετεγκατάστασης, είναι παράνομη.

Τι θα μπορούσε να κάνει ένας δήμος, εμείς όλοι;
Να βελτιώσει την κατάσταση, όπου διαμένουν προσωρινά οικογένειες τσιγγάνων με συμμετοχή των ιδίων και την επίβλεψη των υπηρεσιών κοινωνικής πολιτικής του Δήμου και των ΙατροΚοινωνικών Κέντρων, όπου υπάρχουν.
- Ανάπτυξη προγραμμάτων ένταξης, αντί του αποκλεισμού τους
- Ανάπτυξη συμβατικών σχέσεων μεταξύ του δήμου και των Ρομά (π.χ. ανάθεση έργου, παροχή γης προς εκμετάλλευση κ.τ.λ.)
- Αντιμετώπιση προβλημάτων σε τοπικό επίπεδο, με φαντασία και ευελιξία, πάντα με κριτήριο την ένταξή τους στην τοπική κοινωνία και σε αρμονία με τις υπάρχουσες ανάγκες και δυνατότητες.
- Ενημέρωσή τους για τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις τους
- Λειτουργία μορφωτικών και πολιτιστικών εκδηλώσεων που θα αποσκοπούν στη δημιουργία αλληλοσεβασμού, συνοχής και κοινωνικής «ειρήνης» των Ρομά με την τοπική κοινωνία.

Άλλες δράσεις, που μπορούν να γίνουν, που γίνονται αλλού:
Ίδρυση Κέντρων Ημέρας για τους Ρομά για την ψυχολογική, ψυχιατρική στήριξη και συμβουλευτική υποστήριξη όσων παρουσιάζουν προβλήματα, υποστήριξη σε θέματα νομικής και κοινωνικής φύσης, λειτουργία προγράμματος αλφαβητισμού για ενήλικες και ενισχυτικής διδασκαλίας για παιδιά, πρόγραμμα επισκέψεων σε θέατρα, κινηματογράφους, μουσεία, παιδότοπους, προγράμματα πολιτιστικών δραστηριοτήτων.

Όσο κι αν αυτά φαντάζουν ως μη ρεαλιστικά, πρέπει κάποια στιγμή να μπουν στην ατζέντα των ΟΤΑ και των τοπικών κοινωνιών.

Παρέμβαση των Οικολόγων Πράσινων στο 1ο Διεθνές Συνέδριο για τον Ορυκτό Πλούτο

ΕΞΟΡΥΞΕΙΣ: ΠΟΣΑ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΘΥΣΙΑΣΟΥΜΕ ΣΤΟ ΒΩΜΟ ΤΟΥΣ ; ΤΙ ΘΑ ΚΕΡΔΙΣΟΥΜΕ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΑΠΟ ΤΗ ΘΥΣΙΑ;

Διπλή παρέμβαση στο 1ο Διεθνές Συνέδριο με θέμα «Ο Ορυκτός Πλούτος της Ελλάδας: βασικός μοχλός οικονομικής ανάπτυξης» πραγματοποίησαν οι Οικολόγοι Πράσινοι, σήμερα, Τρίτη 5 Απριλίου.

Mε φιμωμένα στόματα εκδήλωσαν σιωπηρά την αντίθεσή τους στην ανεξέλεγκτη εκμετάλλευση του ορυκτού πλούτου της χώρας και την ανυπαρξία ουσιαστικής διαβούλευσης με τις τοπικές κοινωνίες, σηκώνοντας πανό με το μήνυμα «Η σιωπή δεν είναι χρυσός-αντισταθείτε στην υποβάθμιση» έξω από το ξενοδοχείο King George, πριν την έναρξη του συνεδρίου.

Με παρέμβαση της εκπροσώπου Τύπου Ελεάννας Ιωαννίδου στο [...]κεντρικό πρόγραμμα του συνεδρίου, όπου οι διοργανωτές αποδέχθηκαν σχετικό αίτημα των Οικολόγων Πράσινων. Παίρνοντας το λόγο μετά τις πολιτικές τοποθετήσεις της κ. Καραβασίλη, του κ. Καρτάλη, του κ. Μητσοτάκη και του κ. Αιβαλιώτη, η Ελεάννα Ιωαννίδου τόνισε:
«Συμμεριζόμαστε την αγωνία για αναζωογόνηση της ελληνικής οικονομίας. Διαπιστώνουμε όμως ότι ως λύση προωθείται, και μάλιστα με ακόμη μεγαλύτερη ένταση, η παλιά καταστροφική συνταγή που μας οδήγησε στη σημερινή οικονομική, περιβαλλοντική και κοινωνική κρίση.

Η συζήτηση για τον ορυκτό πλούτο της χώρας ανοίγει υπό την πίεση της βαριάς ύφεσης που επιβάλλουν τα μέτρα που υπαγορεύει η τρόικα. Ανοίγει χωρίς θεσμικό πλαίσιο, χωρίς εθνικό χωροταξικό σχεδιασμό, χωρίς συγκεκριμένη στάθμιση οφέλους-ζημίας για την οικονομία, την κοινωνία και το περιβάλλον, υπό το καθεστώς του αποικιοκρατικού μεταλλευτικού κώδικα που ισχύει από τα χρόνια της χούντας. Όλα αυτά μας κάνουν απαισιόδοξους για την έκβασή της.

Η εμπειρία από τις χώρες όπου έχει περάσει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, δείχνει πως η ληστρική εκμετάλλευση των φυσικών τους πόρων πάντα προβαλλόταν ως μόνη διέξοδος από την κρίση. Αποτέλεσμα είναι, όσες χώρες έχουν υπό εκμετάλλευση πλούσια ορυκτά κοιτάσματα, να έχουν φτωχούς και δυστυχισμένους λαούς και λεηλατημένους φυσικούς πόρους. Στην Ελλάδα, είναι δυστυχώς δεδομένη η ανεπάρκεια των κρατικών μηχανισμών ελέγχου τόσο για το περιβάλλον όσο και για τις φορολογικές υποχρεώσεις των μεταλλευτικών εταιριών. Τα ελληνικά οικοσυστήματα έχουν μεγέθη δυσανάλογα μικρά σε σχέση με τα σχεδιαζόμενα φαραωνικά μεταλλευτικά έργα, ενώ οι εξορυκτικές δραστηριότητες απειλούν περισσότερες θέσεις εργασίας από όσες υπόσχονται να δημιουργήσουν. Με τα δεδομένα αυτά, η εκμετάλλευση του ορυκτού πλούτου δεν μπορεί να λειτουργήσει ως «μοχλός ανάπτυξης», παρά μόνο περαιτέρω υποβάθμισης. Αυτό που χρειαζόμαστε σήμερα, περισσότερο από ποτέ, είναι να ξανασχεδιάσουμε την εθνική μας οικονομία με επίκεντρο τον άνθρωπο, τα δικαιώματα και την ποιότητα της ζωής του, και στόχο την ταυτόχρονη διέξοδο από την οικονομική, περιβαλλοντική και κοινωνική κρίση».

Απαντώντας σε θέσεις που εκφράστηκαν για με τα οικονομικά μεγέθη που κρύβονται στον υπέδαφος της Ελλάδας, η Ελεάννα Ιωαννίδου εξήγησε ότι πρέπει να μας ενδιαφέρει μόνο η αξία που μένει εντός συνόρων. Είναι χαρακτηριστικό το παράδειγμα της Χαλκιδικής όπου με βάση το ιδιοκτησιακό καθεστώς των μεταλλευτικών δικαιωμάτων, ελάχιστες είναι και θα είναι οι απολαβές για την εθνική οικονομία. Σε ό,τι αφορά το επιχείρημα προηγούμενου ομιλητή για τις θέσεις εργασίας στα μεταλλεία Χαλκιδικής, τόνισε τις πολύ σημαντικές διαφορές σε αυτό το θέμα ανάμεσα σε δημοσιευμένα έγγραφα του υπουργείου Περιβάλλοντος και στη Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων που αυτή τη στιγμή βρίσκεται υπό κρίση στο υπουργείο. Τόνισε επίσης την απουσία εναλλακτικού οικονομικού πλάνου με το οποίο θα έπρεπε να συγκρίνονται επενδύσεις αυτής της κλίμακας με τόσες αδιαμφισβήτητες περιβαλλοντικές επιπτώσεις, προτού παρθεί η οποιαδήποτε απόφαση υλοποίησης. Σε αυτό το πνεύμα, οι Οικολόγοι Πράσινοι έχουμε καταθέσει στο υπουργείο αναλυτικό υπόμνημα όπου αναφέρουμε τεκμηριωμένα τους λόγους για τους οποίους θεωρούμε ότι η συγκεκριμένη επένδυση δεν πρέπει να προχωρήσει.

Για περισσότερες πληροφορίες: Ελεάννα Ιωαννίδου 6932 705289


Ακολουθεί το κείμενο που μοιράστηκε από τους Οικολόγους Πράσινους στη διαμαρτυρία:



ΕΞΟΡΥΞΕΙΣ: ΠΟΣΑ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΘΥΣΙΑΣΟΥΜΕ ΣΤΟ ΒΩΜΟ ΤΟΥΣ ;
Για κάποιους ο ορυκτός πλούτος είναι απλώς ένα Ελντοράντο. Για χάρη του είναι πρόθυμοι να θυσιάσουν κάθε πλούτο που μπορεί να υπάρχει στην επιφάνεια και να κινδυνεύει από τις εξορύξεις.

Στην κατηγορία αυτή ανήκει και η κυβέρνηση. Με άλλοθι την κρίση και την ανάγκη για θέσεις εργασίας και χρήματα, βαφτίζει ως «εθνικό συμφέρον» τη μεταλλευτική δραστηριότητα. Σε Στερεά Ελλάδα, Μακεδονία, Θράκη ετοιμάζεται να παραδώσει σε λίγους ιδιώτες ολόκληρες περιοχές, αγνοώντας επιδεικτικά τους κατοίκους τους και τις εναλλακτικές προοπτικές ανάπτυξης της τοπικής τους οικονομίας.

Οι Οικολόγοι Πράσινοι καλούμε την κυβέρνηση να μας εξηγήσει με στοιχεία:
 Με ποιες άλλες προοπτικές ανάπτυξης, συγκρίνεται η μεταλλουργία για να κριθεί ως εθνικά συμφέρουσα?
 Έχουν περιληφθεί στη σύγκριση η καταστροφή βιοτόπων, δασών, γεωργικής γης, ακόμη και ενός Εθνικού Δρυμού που θυσιάζονται προκειμένου να αδειοδοτηθούν τα μεταλλεία?
 Πόσες θέσεις εργασίας δημιουργεί κάθε τέτοια επένδυση, και πόσες άλλες κλείνει με την υποβάθμιση της περιοχής γύρω από κάθε μεταλλείο?
 Ποιος και πώς θα διασφαλίσει τα νερά του Έβρου και της Χαλκιδικής από το κυάνιο που χρησιμοποιείται στη μεταλλουργία του χρυσού?
 Πώς θα διασφαλίσει τα νερά της Φθιώτιδας από τις υπόγειες εξορύξεις στην Οίτη?
 Πώς θα διασφαλίσει το νερό του λεκανοπεδίου Αττικής από τα μεταλλεία στη Γκιώνα και στο Μόρνο?

Η «κυβέρνηση της πράσινης ανάπτυξης» οφείλει να δώσει επιτέλους στον ελληνικό λαό και τις τοπικές κοινωνίες πειστικές εξηγήσεις και αποδείξεις. Το ΔΝΤ, η τρόικα και η εικόνα μας στις διεθνείς αγορές, δεν αρκούν ως άλλοθι για επεμβάσεις και λεηλασίες που μεταφέρουν και στις επόμενες γενιές τις συνέπειες του χρέους, καταστρέφοντας τελικά περισσότερα από όσα δημιουργούν.

Ο χαιρετισμός του Γιάννη Παρασκευόπουλου στο Συνέδριο της Δημοκρατικής Αριστεράς, εκ μέρους των Οικολόγων Πράσινων

Αγαπητοί φίλοι και φίλες της Δημοκρατικής Αριστεράς,

Πρώτα από όλα θα ήθελα να ευχηθώ, εκ μέρους της Εκτελεστικής Γραμματείας των Οικολόγων Πράσινων, καλή επιτυχία στις εργασίες του συνεδρίου σας. Ευχόμαστε, το συνέδριο αυτό να βάλει τις βάσεις για μια θετική πορεία του κόμματός σας.

Στο σημερινό τοπίο της κρίσης, η χώρα μας χρειάζεται ΚΑΙ την Αριστερά. Σε μια συγκυρία γεμάτη αδιέξοδα, χρειάζεται μια[...] Αριστερά που να μπορεί να δίνει διεξόδους: και για αντίσταση και «κόκκινες γραμμές», κυρίως όμως διεξόδους για εναλλακτικές προτάσεις.

Σήμερα η κρίση αλλάζει πάρα πολλά. Χρεοκόπησε όχι μόνο η οικονομία, αλλά και ολόκληρο το πολιτικό σύστημα. Μέρος του τελευταίου είναι και η Αριστερά, έστω και με μικρότερες συγκριτικά ευθύνες. Είναι σημαντικό ότι το εγχείρημά σας τις αναζήτησε από την πρώτη στιγμή.

Για το πράσινο κίνημα η κρίση είναι τριπλή: οικονομική, κοινωνική, περιβαλλοντική. Στην Ελλάδα θα πρέπει να προσθέσουμε την κρίση πολιτικής εκπροσώπησης και συμμετοχής, και την κρίση πολιτισμού και αξιών. Για την πράσινη οπτική είναι σαφές ότι δε μπορούμε να έχουμε επιμέρους λύσεις, χρειαζόμαστε ταυτόχρονες απαντήσεις για όλες αυτές τις όψεις της κρίσης, όψεις που άλλωστε συνδέονται πολύ στενότερα από ότι συνήθως φανταζόμαστε.

Οι Οικολόγοι Πράσινοι πιστεύουμε ότι το Μνημόνιο δεν αποτελεί δυστυχώς ένα μηχανισμό δημοσιονομικής εξυγίανσης, που όντως έχει ανάγκη η χώρα μας, αλλά επανάληψη συνταγών που έχουν αφήσει σε δεκάδες χώρες βαθύτατες κοινωνικές και περιβαλλοντικές πληγές με τουλάχιστον αμφίβολα οικονομικά αποτελέσματα. Γι' αυτό και από την αρχή δηλώσαμε την αντίθεσή μας, προβάλαμε τις εναλλακτικές λύσεις που προτείνονταν ομόφωνα από το ευρωκοινοβούλιο με τα ευρωομόλογα. Συνεχίζουμε να δίνουμε τις μάχες σε ευρωπαϊκό επίπεδο για θέματα όπως κοινή οικονομική πολιτική, ευρωπαϊκά ομόλογα, αποτελεσματικός έλεγχος των χρηματαγορών, φορολόγηση του χρηματοπιστωτικού συστήματος, σταμάτημα του φορολογικού ανταγωνισμού, κοινές πολιτικές κατά της ανεργίας και της συμπίεσης των μισθών. Πολλές από τις μάχες αυτές έχουν ήδη κερδηθεί στο ευρωκοινοβούλιο, σε κατευθύνσεις αντίθετες από εκείνες που προωθούν οι κυβερνήσεις και η Κομισιόν.

Πέρα όμως από τις ευρωπαϊκές μάχες και τις συνολικές τοποθετήσεις για το Μνημόνιο, έχει σημασία να χαράξουμε και «κόκκινες γραμμές» γι' αυτά που είναι απολύτως απαραίτητο να διασωθούν, ακόμη κι αν συνολικά περάσουν τα μέτρα. Για να περιοριστώ μόνο στα μέτωπα του περιβάλλοντος, αναφέρω τις μάχες για να διασωθεί ο σιδηρόδρομος, για να μην εφαρμοστεί ο τερατώδης παραλογισμός του φαστ-τρακ, για να μη συμπαρασύρει η εκποίηση της δημόσιας περιουσίας ζωτικά περιβαλλοντικά αγαθά, όπως τις λιγοστές εφεδρείες για επαρκές πράσινο στις πόλεις μας, το Ελληνικό για παράδειγμα, όπως δημόσιες εκτάσεις σε περιβαλλοντικά προστατευόμενες περιοχές, όπως φυσικούς πόρους σαν το νερό.

Η υπόθεση της δημόσιας περιουσίας, που στηρίζεται σε μια πρόταση αντιμνημονιακής δύναμης, της Νέας Δημοκρατίας, δείχνει επιπλέον πόσο θολοί και επικίνδυνοι είναι τελικά οι απόλυτοι διαχωρισμοί που επιχειρούν κάποιοι να επιβάλουν στην κοινωνία με βάση το Μνημόνιο.

Όταν πρόκειται να αγωνιστούμε με άλλους για θέματα περιβάλλοντος, διαφάνειας ή κοινωνικής συνοχής, δε μπορούμε να θέτουμε ως προαπαιτούμενο πρώτα τη θέση τους για το Μνημόνιο.
Ακόμη περισσότερο, δε μπορούμε να αφήνουμε την κυβέρνηση να κρύβει πίσω από την τρόικα τις δικές της απαράδεκτες επιλογές ή τη δική της απουσία πολιτικής βούλησης. Κανένα Μνημόνιο δεν τους υπαγόρευσε να κλείσουν το μάτι στη φοροδιαφυγή με την περαίωση, κανένα Μνημόνιο δεν τους υποχρέωσε να πάρουν πίσω ακόμη και τα πιο δειλά ημίμετρα για τις περιοχές NATURA, κανένα Μνημόνιο δεν τους εμποδίζει να βάλουν χέρι στις χιλιάδες γκρίζες περιουσίες που εύκολα αποδεικνύεται ότι στηρίχθηκαν σε διαφθορά ή φοροδιαφυγή.
Οι απαντήσεις, πάντως, πέρα από την κεντρική πολιτική και την ευρωπαϊκή διάσταση, περνούν και από δύο ακόμη επίπεδα:

Από το επίπεδο της κοινωνίας, με την ανάπτυξη θεσμών και προϋποθέσεων Κοινωνικής και Αλληλέγγυας Οικονομίας.
Από αυτό της τοπικής κλίμακας, όπου χρειάζεται να γίνουν πλήθος πράγματα χωρίς να περιμένουμε το κεντρικό κράτος.
Στα μέτωπα αυτά, αξίζει ιδιαίτερα να συναντηθούμε. Σε κάποια από αυτά, όπως τη νέα δημοτική αρχή της Αθήνας, συναντιόμαστε ήδη και μαζί σας. Ιδιαίτερα για το Δήμο Αθηναίων θέλουμε όσο τίποτα να πετύχει, να δικαιώσει τα ρίσκα που πήραμε και τις προσδοκίες για μια βιώσιμη δημοτική πολιτική, με αποτελέσματα απτά για όλους. Περιμένουμε λοιπόν από τους ανθρώπους της Δημοκρατικής Αριστεράς, που έχουν πολύ μεγαλύτερη εμπειρία από εμάς, να συμβάλουν θετικά στην προοπτική αυτή.

Στο σημείο αυτό θα θέλαμε μια αναφορά στη σχέση των πολιτικών μας χώρων. Η ιστορική καταγωγή του διεθνούς πράσινου κινήματος έχει ρίζες από την Αριστερά : είμαστε παιδί της κοσμογονίας του 1968, παιδί των νέων κοινωνικών κινημάτων για δικαιώματα και ποιότητα ζωής. Όμως το τριπλό αίτημα για κοινωνική δικαιοσύνη, βιωσιμότητα και άμεση δημοκρατία απέκτησε μέσα στο πράσινο κίνημα άλλο περιεχόμενο και η πολιτική οικολογία έφυγε από το σπίτι της Αριστεράς. Το παιδί από τότε δεν έχει καμιά επιθυμία επιστροφής στο παλιό σπίτι, θέλει όμως να διατηρεί μαζί του θετικές και ουσιαστικές σχέσεις.

Κάπως έτσι βλέπουμε και οι Οικολόγοι Πράσινοι το ρόλο μας στην ελληνική κοινωνία και τη σχέση μας με την Αριστερά. Θέση των συνεδρίων μας είναι ότι προωθούμε ένα πράσινο πολιτικό πόλο, ένα τέταρτο πόλο μετά τη Δεξιά, το ΠΑΣΟΚ και τη Αριστερά, πόλο που θα διεμβολίζει εγκάρσια το πολιτικό σύστημα δημιουργώντας και νέες θεματικές πλειοψηφίες. Δεν έχουμε όλες τις απαντήσεις, αλλά μέχρι στιγμής δε βλέπουμε δυστυχώς ούτε και να έχει κάποιος άλλος πολιτικός χώρος τις απαντήσεις που λείπουν σε εμάς.

Είμαστε ανοικτοί στο διάλογο και στην όσμωση, χωρίς προνομιακούς συνομιλητές. Δεν αισθανόμαστε όμως ότι συναποτελούμε κοινό πολιτικό χώρο με άλλες πολιτικές δυνάμεις δε νιώθουμε μέρος κάποιας παλιάς ενότητας που χρειάζεται να αποκατασταθεί ούτε έχουμε λόγο να παίρνουμε θέση στα εσωτερικά της Αριστεράς.

Φίλοι και φίλες,

Θα ήθελα να κλείσω με δυο προσωπικές μου σκέψεις. Είστε καινούργιο κόμμα, αλλά με μακρά πολιτική προϊστορία, και έχετε να επιλέξετε:

Είτε να επιδιώξετε την οικοδόμηση ενός συμβατικού ενδιάμεσου χώρου, ανάμεσα στο ΠΑΣΟΚ και τα δύο μεγαλύτερα κόμματα της αριστεράς.
Είτε να αναδειχθείτε στο συλλογικό συνεχιστή της δουλειάς του αείμνηστου Μιχάλη Παπαγιαννάκη. Θυμηθείτε, δήλωνε πάντα αριστερός, κι όμως όλοι τον αντιμετώπιζαν ως οικολόγο. Ανταγωνιστείτε μας εξίσου πειστικά, και αυτό σε μερικά χρόνια ίσως αλλάξει αρκετά πράγματα.
Τελειώνοντας θα ήθελα να σας ευχηθώ κάτι παραπάνω από καλή επιτυχία στις εργασίες του συνεδρίου σας. Η ευχή λοιπόν που σας μεταφέρω, είναι να περάσουμε και οι δύο το αναχρονιστικό φράγμα του 3% και να τα λέμε τακτικά στην επόμενη Βουλή, ως διακριτές κοινοβουλευτικές ομάδες.

Καλή σας επιτυχία

Ποιο είναι το "Δημόσιο Όφελος" από την εξόρυξη στον πυρήνα του Εθνικού Δρυμού της Οίτης;

Προς: ΥΠΕΚΑ – Γενική Διεύθυνση Φυσικού Πλούτου
Διεύθυνση Μεταλλευτικών & Βιομηχανικών Ορυκτών
Μεσογείων 119, ΤΚ 10192, Αθήνα

Κοιν.: Υφυπουργό ΠΕΚΑ κ. Μανιάτη,
Γενική Δ/νση Ανάπτυξης & Προστασίας Δασών και Φ. Π.,
Δ/νση Δασών Ν. Φθιώτιδας

31 Μαρτίου 2011

Θέμα: «Αίτηση χορήγησης της από 19-5-2010 εισήγησης προς τον κ. Μανιάτη για την οικονομική σημασία της εξόρυξης στη θέση Κοκκινόβραχος Μεξιατών Φθιώτιδας»

Από την υπ’ αριθμ. 124677/789/29-3-2011 απόφαση του ΥΠΕΚΑ για την υπόγεια[...] εκμετάλλευση μεταλλεύματος στον Κοκκινόβραχο Μεξιατών Φθιώτιδας πληροφορούμαστε ότι η λήψη της απόφασης έχει βασιστεί – μεταξύ άλλων – και στην από 19-5-2010 εισήγηση της υπηρεσίας σας προς τον κ. Μανιάτη, σύμφωνα με την οποία η δραστηριότητα είναι ιδιαιτέρως συμφέρουσα για την Εθνική και Τοπική Οικονομία κατά την κείμενη νομοθεσία και την εγκύκλιο με αρ. πρωτ. 92961/572/13-5-2005 του ΥπΑΑ&Τ.
Σας παρακαλούμε για τη χορήγηση προς το φορέα μας της συγκεκριμένης εισήγησης προκειμένου να πληροφορηθούμε για τα οικονομικά στοιχεία που καθιστούν τη δραστηριότητα τόσο σημαντική. Στην περίπτωση που η εισήγηση αποτελεί έγγραφο αυστηρά υπηρεσιακής αλληλογραφίας που δεν μπορεί να μας χορηγηθεί, σας παρακαλούμε για τη διευκρίνιση των παρακάτω:
- σε ποια οικονομικά στοιχεία βασίζεται η εισήγηση ώστε να εμφανίζεται η δραστηριότητα ως ιδιαίτερης σημασίας για την εθνική και τοπική οικονομία;
- έχουν διευκρινιστεί τα οικονομικά οφέλη της δραστηριότητας προς το δημόσιο και την τοπική κοινωνία σε σχέση με το ιδιωτικό οικονομικό όφελος;
- έχει συμπεριληφθεί στα οικονομικά οφέλη της δραστηριότητας το περιβαλλοντικό κόστος και η ζημία στην τοπική οικονομία από την εκμηδένιση της προοπτικής ανάπτυξης άλλων δραστηριοτήτων στην περιοχή;
- τελικά, το οικονομικό όφελος είναι τέτοιο που κρίνεται σημαντικότερο από την περιβαλλοντική υποβάθμιση την οποία προσπάθησαν να αποτρέψουν οι αρμόδιες υπηρεσίες με τη μη έγκριση αδειοδότησης της δραστηριότητας;
Για τους Οικολόγους Πράσινους
Βασιλική Νάκου, 2281087593, 6983903061
Λευτέρης Παπαγιαννάκης, 2103306301

Οι Οικολόγοι Πράσινοι καταδικάζουν την έγκριση περιβαλλοντικών όρων για την εξορυκτική δραστηριότητα στον «Κοκκινόβραχο» της Οίτης

Η υπογραφή της ανανέωσης των περιβαλλοντικών όρων για την εξορυκτική δραστηριότητα στον «Κοκκινόβραχο», στον πυρήνα του Εθνικού Δρυμού της Οίτης από την Υπουργό ΠΕΚΑ κα Μπιρπίλη και τους αρμόδιους Υφυπουργούς, είναι ένα ακόμα βήμα των υποχωρήσεων της Κυβέρνησης και του Υπουργείου στην πίεση των συμφερόντων σε βάρος του περιβάλλοντος και των φυσικών πόρων. Καταδικάζουμε αυτή την απόφαση και [...]στηρίζουμε τις προσπάθειες του Ομίλου Φίλων του Δάσους και των άλλων φορέων της περιοχής να βάλουν φρένο στην ασυδοσία και να προστατέψουν τον Εθνικό Δρυμό.

Ο αγώνας για την ήπια, βιώσιμη ανάπτυξη του ορεινού όγκου της Οίτης και η προστασία του Εθνικού Δρυμού είναι μια σημαντική υποχρέωση όλων μας. Κυρίως είναι υποχρέωση της οργανωμένης πολιτείας, των όμορων Δήμων και της Περιφέρειας. Έχουμε πει πολλές φορές ότι η διαχείριση των ορεινών μας όγκων, αλλά και ειδικά του ορεινού όγκου της Οίτης, θέλει άλλες προσεγγίσεις και λεπτούς χειρισμούς. Τα δασικά ορεινά οικοσυστήματα υφίστανται στη χώρα μας τις τελευταίες δεκαετίες μια πρωτοφανή, αδυσώπητη και καταστροφική επιδρομή. Όσοι δεν το βλέπουν, εθελοτυφλούν· κι αυτό πρέπει να σταματήσει.

Οι Οικολόγοι Πράσινοι προτείνουμε να μπουν οι στόχοι και να δοθεί το περίγραμμα μιας οργανωμένης προσπάθειας για την διαφορετική προοπτική της Οίτης μέσα απ’ τον εναλλακτικό ορεινό τουρισμό, τη βιολογική γεωργία και τα παραδοσιακά προϊόντα. Να αναδειχθούν οι δυνατότητες που δίνει ο ιαματικός, ο ορειβατικός, ο φυσιολατρικός και ο πολιτιστικός της τουρισμός. Να οριστούν οι όροι και οι προϋποθέσεις της ανθρώπινης δραστηριότητας στο βουνό. Να αναλυθούν τα επενδυτικά εργαλεία και τα προγράμματα και γενικά να οργανωθεί ένα Σχέδιο Δράσης με την κατάλληλη οργάνωση και στελέχωση. Μια ολοκληρωμένη οικονομική, κοινωνική, περιβαλλοντική πρόταση με συγκεκριμένο χρονικό ορίζοντα.

Έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον να εστιάσει κανείς στην παράγραφο δ) της απόφασης για να κρίνει τη στάση της ηγεσίας της πρώην Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Φθιώτιδας. Δείτε τι λέει και τα συμπεράσματα δικά σας:

«…Το γεγονός ότι το Νομαρχιακό Συμβούλιο της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Φθιώτιδας δεν διαβίβασε στη Δ/νση Περιβαλλοντικού Σχεδιασμού του ΥΠΕΧΩΔΕ τις διατυπωθείσες γνώμες και προτάσεις των πολιτών και φορέων καθώς και η σχετική γνωμοδότησή του μέσα στις καθορισμένες προθεσμίες και επομένως μπορεί να προωθηθεί η χορήγηση της έγκρισης των περιβαλλοντικών όρων χωρίς την εν λόγω γνωμοδότηση (παρ 9 γ του άρθρου 2 του Ν. 3010/02)»

Δείτε επίσης παρακάτω την τεκμηριωμένη απάντηση - γνωμάτευση του ΕΘΙΑΓΕ προς το ΥΠΕΚΑ σχετικά με την «Υπόγεια εκμετάλλευση μεταλλείου βωξίτη, της Εταιρείας ΕΛΜΙΝ ΑΕ, στη θέση Κοκκινόβραχος Μεξιατών Δήμου Υπάτης Ν. Φθιώτιδας»


Θέμα: Υπόγεια εκμετάλλευση μεταλλείου βωξίτη, της Εταιρείας ΕΛΜΙΝ ΑΕ, στη θέση Κοκκινόβραχος Μεξιατών Δήμου Υπάτης Ν. Φθιώτιδας

Σχετ.:
1) 119546/1489 Γενικής Δ/νσης Δασών
2) 6055/22*12-2009 Δ/νση Δασών Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας

Στο ερώτημά σας κατά πόσο η υπόγεια εκμετάλλευση του βωξίτη στην περιοχή Κοκκινόβραχος του ΔΔ Μεξιατών του Δήμου Υπάτης, εκτελείται στο υπέδαφος του Πυρήνα του Εθνικού Δρυμού Οίτης δεν είμαστε σε θέση να απαντήσουμε με βάση την ισχύουσα νομοθεσία. Πλην όμως κατά τον Ν 998/79 κάθε επέμβαση που θα δημιουργούσε προβλήματα στην λειτουργία των επιμέρους οικοσυστημάτων που περιλαμβάνονται στον πυρήνα των Εθνικών Δρυμών δεν επιτρέπεται εκτός των λόγων Εθνικού Συμφέροντος. Στην προκειμένη περίπτωση θα πρέπει να γίνει επεξήγηση του όρου Εθνικό Συμφέρον, το οποίο κατά την άποψή μας εννοεί συμφέροντα που σχετίζονται με την Εθνική Άμυνα, αλλά τέτοιοι λόγοι δεν υφίστανται προς το παρόν στην εν λόγω περιοχή. Με την ευρύτερη όμως σημασία του όρου, θα μπορούσε να θεωρηθεί και η εκμετάλλευση του βωξίτη ως Εθνικό Συμφέρον, πράγμα που θέτει νέο ερώτημα, εάν και κατά πόσο προέχει για λόγους Εθνικού Συμφέροντος η εκμετάλλευση του βωξίτη ή η προστασία των οικοσυστημάτων της περιοχής του Εθνικού Δρυμού. Το δεύτερο ερώτημα είναι εξαιρετικά δύσκολο να απαντηθεί εφόσον το ζήτημα θα πρέπει να προσεγγισθεί από σύνολο επιστημονικών ειδικοτήτων (οικονομολόγους, μεταλλειολόγους, δασολόγους, βιολόγους κλπ.), από την ανάλυση των διαθέσεων της τοπικής κοινωνίας και από το καθεστώς προστασίας της ευρύτερης περιοχής, που η ίδια η χώρα μας έχει εντάξει και μάλιστα σε προστασία με διεθνείς δεσμεύσεις.

Η ισχύουσα νεώτερη νομοθεσία (Ν.1650/86 με τις αντίστοιχες τροποποιήσεις) προβλέπει την κατάρτιση Ειδικής Περιβαλλοντικής Μελέτης και τον καθορισμό ζωνών προστασίας των προστατευόμενων περιοχών. Κατά το έτος 1995 η τότε Δασική Υπηρεσία στο πλαίσιο του προγράμματος LIFE ανέθεσε στο Ινστιτούτο Μεσογειακών Δασικών Οικοσυστημάτων του ΕΘΙΑΓΕ, την εκπόνηση Σχεδίου Διαχείρισης του Εθνικού Δρυμού, το οποίο σε γενικές γραμμές πρότεινε ως Α ζώνη προστασίας τον πυρήνα του Δρυμού καθώς και μικρότερους πυρήνες, έξω από τον αρχικό, εφόσον έκρινε ότι αρκετά τμήματα της περιοχής σημαντικά για τη χλωρίδα και την πανίδα, δεν συμπεριελήφθησαν στη φάση της κήρυξης της περιοχής ως Εθνικού Δρυμού. Επίσης πρότεινε τη διεύρυνση της περιφερειακής ζώνης στα όρια του υπάρχοντος επαρχιακού δικτύου, που συνδέει τους περιφερειακούς οικισμούς της περιοχής του Δρυμού, με τη λογική ότι θα έπρεπε για την ασφαλή λειτουργία των οικοσυστημάτων του πυρήνα, να υφίσταται και μία ευρύτερη ρυθμιστική ζώνη, όπου οι επιτρεπόμενες δραστηριότητες να συνηγορούν με το καθεστώς προστασίας της περιοχής και να υπάρχει μεγαλύτερη σαφήνεια στα όρια της περιφερειακής ζώνης. Το εν λόγω Σχέδιο Διαχείρισης ενεκρίθει από την τοπική Δ/νση Δασών Ν. Φθιώτιδας αλλά ουδέποτε χρηματοδοτήθηκαν οι δράσεις που προέβλεπε. Το τότε ΥΠΕΧΩΔΕ, θεωρώντας ότι θα έπρεπε να εναρμονιστεί το Σχέδιο με την ισχύουσα νομοθεσία και εφόσον δεν υπήρχε Ειδική Περιβαλλοντική Μελέτη, αποφάσισε να υιοθετήσει το Σχέδιο Διαχείρισης, που ειρήσθω εν παρόδω, συντάχθηκε στα πρότυπα και τις προδιαγραφές των ΕΠΜ.

Υιοθετώντας το Διαχειριστικό Σχέδιο του ΕΘΙΑΓΕ ως Ειδική Περιβαλλοντική Μελέτη, απέφευγε έτσι την εκ νέου χρηματοδότηση άλλης μελέτης. Η μετατροπή του σχεδίου διαχείρισης σε Ειδική Περιβαλλοντική Μελέτη ολοκληρώθηκε κατά το έτος 2003 και υποβλήθηκε αρμοδίως στα συναρμόδια Υπουργεία και φορείς. Στην εν λόγω ΕΠΜ, η διεύρυνση της περιφερειακής ζώνης υιοθετήθηκε πλήρως συνηγορώντας επιπλέον και του γεγονότος ότι η ίδια έπρεπε να περιλαμβάνει και τις περιοχές του δικτύου NATURA 2000, Γοργοποτάμου και Ασωπού, που εντάχθηκαν στη συνέχεια στο εν λόγω δίκτυο και βρίσκονται σε γειτνίαση με τον Εθνικό Δρυμό και στον ίδιο ορεινό όγκο της Οίτης. Από τότε και στο εξής δεν γνωρίζουμε την τύχη της Ειδικής Περιβαλλοντικής Μελέτης και της έγκρισης του Προεδρικού Διατάγματος για την επίσημη θεσμοθέτηση των ζωνών προστασίας.

Σύμφωνα όμως με τα ισχύοντα και εν όψει της έγκρισης του Σχετικού Πρεδρικού διατάγματος, η δραστηριότητα της εξόρυξης του βωξίτη, υφίσταται ούτως ή άλλως εντός των ορίων της προτεινόμενης διευρυμένης περιφερειακής ζώνης των προστατευόμενων περιοχών Εθνικού Δρυμού Οίτης, Φαραγγιού Γοργοποτάμου και Φαραγγιού Ασωπού. Εντός της περιφερειακής ζώνης υφίσταται εξάλλου και η εξόρυξη βωξίτη και στην περιοχή των Δύο Βουνών (δεν γνωρίζουμε αν η εξόρυξη γίνεται από την ίδια εταιρεία), για την οποία δεν γίνεται λόγος στη σχετική αλληλογραφία. Και οι δύο εκμεταλλεύσεις που ασκούνται στην περιοχή, όφειλαν να έχουν συντάξει Μελέτες Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων και εφόσον λάβουν έγκριση από τις αρμόδιες αρχές, να προχωρήσουν στην εκμετάλλευση και ταυτόχρονα να προχωρήσουν στην αποκατάσταση των διαταραγμένων περιοχών. Απ΄ ότι γνωρίζουμε καμία προσπάθεια αποκατάστασης δεν έγινε στην περιοχή, ενώ αντίθετα οι παλιότερες εκμεταλλεύσεις και η εναπόθεση των στείρων υλικών παραμένουν εμφανείς. Επιπλέον, η εκμετάλλευση στη θέση Κοκκινόβραχος έχει δημιουργήσει πλήθος προβλημάτων, με έντονα εμφανείς τις καταστροφές που προκάλεσε η τυχαία απόρριψη των στείρων στα κατάντη της εκμετάλλευσης.

Κατά την άποψή μας, οι εν λόγω εκμεταλλεύσεις δεν συμβιβάζονται με το καθεστώς προστασίας της περιοχής και η συνέχιση της εκμετάλλευσης θα πρέπει να αποτραπεί. Σε περίπτωση όμως αδειοδότησης της συνέχισης της εκμετάλλευσης, θα πρέπει να γίνει μελέτη της υπόγειας υδροφορίας από ειδικούς γεωλόγους και να εξασφαλιστεί η αέναη ροή των ρεμάτων και των φυσικών πηγών της ευρύτερης περιοχής και να προταθούν τρόποι ασφαλούς εναπόθεσης των στείρων υλικών. Επίσης θα πρέπει οι εταιρείες ανεξάρτητα με την τύχη της αδειοδότησης, να προχωρήσουν άμεσα σε έργα αποκατάστασης κατόπιν σχετικής μελέτης από ειδικούς.

Ως εκ τούτου, δεν τίθεται κατά την άποψή μας ερώτημα, αν η εκμετάλλευση λαμβάνει χώρα στο υπέδαφος του πυρήνα η όχι της περιοχής του Εθνικού Δρυμού.

Εξ΄ άλλου τα αντισταθμιστικά οφέλη από την εκμετάλλευση δεν υφίστανται απ΄ ότι γνωρίζουμε και πλην της εξασφάλισης εργασίας σε μικρό αριθμό εργαζομένων και τη συντήρηση του οδικού δικτύου της περιοχής των εκμεταλλεύσεων, δεν συνάγεται άλλη ωφέλεια του δημοσίου.

Επειδή ως φορέας έρευνας, δεν αποφασίζουμε για την παραμονή ή όχι της εκμετάλλευσης, απλώς εκφράζουμε την άποψή μας, θα πρέπει να απευθυνθείτε και σε άλλους αρμοδιότερους φορείς. Πιθανόν και η άποψη της νεοσύστατης επιτροπής «Φύση 2000» του ΥΠΕΚΑ, να είχε περισσότερο βαρύνουσα σημασία για τη διαμόρφωση της τελικής απόφασης.

Δρ. Γεώργιος Καρέτσος
Εντεταλμένος Ερευνητής ΕΘΙΑΓΕ
Μέλος της Επιστημονικής Επιτροπής
Του Φορέα Διαχείρισης Εθνικού Δρυμού Οίτης

Ιστορικές επιτυχίες των Πράσινων της Γερμανίας

28.3.2011

Για πρώτη φορά, πράσινος πρωθυπουργός σε γερμανική περιφέρεια
Συγχαρητήριο μήνυμα των Οικολόγων Πράσινων

Ιστορικές διαστάσεις αποκτούν οι νίκες των Πράσινων στις χθεσινές περιφερειακές εκλογές στα γερμανικά κρατίδια της Βάδης Βυρτεμβέργης και της Ρηνανίας Παλατινάτου. Οι νίκες αυτές έρχονται σε συνέχεια της πρόσφατης επιτυχίας των συνδυασμών της «Ευρώπης-Οικολογίας» στις γαλλικές τοπικές εκλογές, όπου είχαν σημειώσει άνοδο πάνω από 65%:
• Στη Βάδη-Βυρτεμβέργη, όπου έσπασε για [..]πρώτη φορά η επί 58 χρόνια κυριαρχία των χριστιανοδημοκρατών της κ. Μέρκελ, οι Πράσινοι ξεπέρασαν για πρώτη φορά σε γερμανικές εκλογές τους σοσιαλδημοκράτες και αναδείχθηκαν δεύτερο κόμμα υπερδιπλασιάζοντας τα ποσοστά τους (24,2% από 11,1%). Η ιστορική αυτή νίκη ανοίγει για πρώτη φορά το δρόμο για πράσινο πολιτειακό πρωθυπουργό, στον αναμενόμενο τοπικό κυβερνητικό συνασπισμό των Πράσινων με τους σοσιαλδημοκράτες.
• Στη Ρηνανία-Παλατινάτο, παραδοσιακό προπύργιο των σοσιαλδημοκρατών και σχετικά άγονη μέχρι τώρα περιφέρεια για το πράσινο κίνημα, οι Πράσινοι είχαν ακόμη μεγαλύτερη άνοδο, υπερτριπλασιάζοντας τα ποσοστά τους (15,4% από 4,98%), και αποκτώντας έτσι ρυθμιστικό ρόλο στο τοπικό κοινοβούλιο.

Με βασικό άξονα της εκστρατείας τους την αντίθεση στα πυρηνικά εργοστάσια και την τήρηση των συμφωνιών που είχαν συνάψει ως κυβερνητικοί εταίροι για σταδιακό τους κλείσιμο, οι Πράσινοι ανταποκρίθηκαν στην απαίτηση των τοπικών τους κοινωνιών να πάψουν να είναι όμηροι μιας απειλής που δε μπορεί ποτέ να αντιμετωπιστεί με επάρκεια. Οι Πράσινοι πρόβαλαν επίσης με επιτυχία τις προτάσεις τους για βιώσιμη διέξοδο από την οικονομική, κοινωνική και περιβαλλοντική κρίση, αλλά και τις αξίες της ευρωπαϊκής αλληλεγγύης προς την Ελλάδα και τις άλλες χώρες με προβλήματα, αντικρούοντας τον κοντόφθαλμο λαϊκισμό της κ. Μέρκελ και των Φιλελευθέρων συμμάχων της. Ειδικά στη Βάδη-Βυρτεμβέργη, σημαντικό ρόλο έπαιξε και η αντίθεση των Πράσινων στο φαραωνικό έργο «Στουτγάρδη 21» που, με κόστος δισεκατομμυρίων ευρώ, θυσίαζε το σιδηροδρομικό σταθμό της πόλης για να δημιουργήσει ένα μη απαραίτητο κόμβο για τρένα υπερυψηλών ταχυτήτων.
Σε συγχαρητήρια επιστολή τους προς τους Γερμανούς Πράσινους, οι Οικολόγοι Πράσινοι τονίζουν την ευρύτερη σημασία των ιστορικών αυτών επιτυχιών και εύχονται κάθε επιτυχία στις νέες κυβερνητικές ευθύνες που αναλαμβάνουν. Όπως τονίζουν:
«Η ανάδειξη του πρώτου πράσινου πρωθυπουργού σε γερμανικό κρατίδιο αποτελεί ιστορική στιγμή για το παγκόσμιο πράσινο κίνημα. Δεχθείτε τις πιο θερμές μας ευχές, η θητεία του Winfried Kretschmann στη Βάδη-Βυρτεμβέργη να αποτελέσει πρότυπο Πράσινης Στροφής και να ανοίξει το δρόμο για ακόμη μεγαλύτερες πράσινες επιτυχίες, στη χώρα σας αλλά και διεθνώς. Οι νίκες σας στέλνουν διπλό μήνυμα αισιοδοξίας, τόσο για τη κατάργηση της πυρηνικής ενέργειας στην ήπειρό μας, όσο και για το στόχο μιας βιώσιμης Ευρώπης που δε θα θυσιάζει τη διάσταση της αλληλεγγύης».


Η Εκτελεστική Γραμματεία των Οικολόγων Πράσινων

Για περισσότερες πληροφορίες: Όλγα Κήκου 6972 004963
Τάσος Κρομμύδας 6945 940916
Γιάννης Τσιρώνης 6974 063052



(ακολουθεί το κείμενο της συγχαρητήριας επιστολής των Οικολόγων Πράσινων)


Αθήνα, 28 Μαρτίου 2011

Αγαπητοί Πράσινοι φίλοι,
Εκ μέρους των Οικολόγων Πράσινων και του ελληνικού πράσινου κινήματος σας στέλνουμε τα συγχαρητήριά μας για τις μεγάλες νίκες του κόμματός σας στις περιφερειακές εκλογές της Βάδης-Βυρτεμβέργης και της Ρηνανίας Παλατινάτου.
Η ανάδειξη του πρώτου πράσινου πρωθυπουργού σε γερμανικό κρατίδιο αποτελεί ιστορική στιγμή για το παγκόσμιο πράσινο κίνημα. Δεχθείτε τις πιο θερμές μας ευχές, η θητεία του Winfried Kretschmann στη Βάδη-Βυρτεμβέργη να αποτελέσει πρότυπο Πράσινης Στροφής και να ανοίξει το δρόμο για ακόμη μεγαλύτερες πράσινες επιτυχίες, στη χώρα σας αλλά και διεθνώς.
Οι νίκες σας στέλνουν διπλό μήνυμα αισιοδοξίας, τόσο για την κατάργηση της πυρηνικής ενέργειας στην ήπειρό μας, όσο και για το στόχο μιας βιώσιμης Ευρώπης που δε θα θυσιάζει τη διάσταση της αλληλεγγύης.

Με τους θερμότερους πράσινους χαιρετισμούς
Όλγα Κήκου
Πάνος Λογγινίδης
Εκπρόσωποι των Οικολόγων Πράσινων στο Ευρωπαϊκό Πράσινο Κόμμα

Οι Οικολόγοι Πράσινοι για την πυρηνική ενέργεια. Συνέντευξη του Τάσου Κρομμύδα

Πανάκριβη και χρονοβόρα επιλογή η οποία παράγει μόνο ηλεκτρισμό και ποτέ δεν θα είναι 100% ασφαλής. Αυτή είναι κατά προσέγγιση η θέση των Οικολόγων Πράσινων ως προς την παραγωγή πυρηνικής ενέργειας. Εν μέσω των επιπτώσεων από το πρόσφατο δυστύχημα στην Ιαπωνία, το μέλος της Εκτελεστικής Γραμματείας των Πράσινων Τάσος Κρομμύδας εξηγεί στο tvxs.gr γιατί «είναι μονόδρομος η έξοδος από την πυρηνική εποχή».

Είπε:
Η πυρηνική τεχνολογία έχει εγγενές ρίσκο. Δίδυμα αδέρφια ο πυρηνικός αντιδραστήρας και η βόμβα Μία επέκταση των σταθμών θα κάλυπτε μόλις το 4% των αναγκών Εφικτή η ενεργειακή επάρκεια με εξοικονόμηση και ΑΠΕ. H ιαπωνική ΤΕPCO ήταν από νωρίς προβληματική. Δε βλέπω κάποια πυρηνική προοπτική για την Ελλάδα

Ακολουθεί η συνέντευξη με τον κ. Τάσο Κρομμύδα

Ποια δεδομένα οδηγούν τους Οικολόγους Πράσινους στο συμπέρασμα ότι «η έξοδος από την πυρηνική εποχή είναι μονόδρομος»;

Η καταστροφή στη Fukushima κατέρριψε με τον πιο τραγικό τρόπο τις διαβεβαιώσεις πως η πυρηνική ενέργεια θα μπορούσε ποτέ να τεθεί υπό απόλυτο έλεγχο. Χαρακτηριστικό είναι πως τα τρία σημαντικότερα πυρηνικά ατυχήματα (Three Mile Island, Chernobyl, Fukushima) συνέβησαν στις τρεις πιο τεχνολογικά προηγμένες χώρες του κόσμου. Μόνο ανησυχία προκαλεί το τι θα μπορούσε να συμβεί σε μια παγκόσμιας κλίμακας ανάπτυξη πυρηνικών σταθμών. Η πυρηνική ενέργεια θα ενέχει πάντα ένα ρίσκο που δεν έχουμε λόγο να αναλαμβάνουμε.

Κυρίως όμως, η καταστροφή αυτή φανέρωσε πως δεν υπάρχουν μαγικές λύσεις για την αντιμετώπιση της ενεργειακής και κλιματικής κρίσης που αντιμετωπίζουμε. Η εποχή της φτηνής και άφθονης ενέργειας τέλειωσε οριστικά.

Μονόδρομο αποτελεί η επείγουσα στροφή προς ένα διαφορετικό ενεργειακό μοντέλο, χωρίς κανένα πυρηνικό ρίσκο, βασισμένο στην εξοικονόμηση ενέργειας και τις ανανεώσιμες πηγές.

Υποστηρικτές της πυρηνικής ενέργειας τονίζουν ότι η εξέλιξη της τεχνολογίας μετά από την καταστροφή του Τσέρνομπιλ (1986) επιτρέπει την ασφαλή παραγωγή μέσω πυρηνικών αντιδραστήρων.

Η πυρηνική τεχνολογία έχει εγγενές ρίσκο. Ποτέ δεν θα είναι 100% ασφαλής. Η παράμετρος του ανθρώπινου λάθους αλλά και ο κίνδυνος τρομοκρατικών επιθέσεων παραμένουν ακόμα και στις πιο εξελιγμένες τεχνολογίες.

Κυρίως όμως, ραδιενεργός κίνδυνος δεν υπάρχει μόνο σε ότι αφορά τη λειτουργία των πυρηνικών σταθμών. Η ανθρωπότητα εξακολουθεί να μην έχει ιδέα για το πώς θα διαχειριστεί με ασφάλεια τα ραδιενεργά απόβλητα από τη φυσιολογική και ασφαλή λειτουργία των πυρηνικών αντιδραστήρων. Όσο κι αν ακούγεται περίεργο για την τρίτη χιλιετία, το μόνο που γνωρίζουμε να κάνουμε είναι να τα θάβουμε με τον κατά το δυνατόν πιο ασφαλή τρόπο.

Η ενεργειακή και η κλιματική κρίση απαιτούν επείγουσες απαντήσεις. Δεν έχουμε την πολυτέλεια να περιμένουμε μερικές δεκαετίες για «ασφαλείς» τεχνολογίες ούτε έχουμε λόγο να διοχετεύουμε δισεκατομμύρια σε τέτοιες έρευνες τη στιγμή που μπορούμε να τα επενδύουμε σε δοκιμασμένες και οικονομικά ανταγωνιστικές λύσεις όπως η εξοικονόμηση ενέργειας και οι ανανεώσιμες πηγές.

Σε ποιο βαθμό θεωρείτε ότι η εδραιωμένη αποδοκιμασία της συγκεκριμένης μορφής ενέργειας από τη διεθνή κοινή γνώμη οφείλεται και στο συνειρμό των πυρηνικών όπλων;

Από την πρώτη στιγμή ο πυρηνικός αντιδραστήρας και η πυρηνική βόμβα ήταν δίδυμα αδέρφια. Άλλωστε, ακόμα και από τα ραδιενεργά απόβλητα πυρηνικών σταθμών είναι δυνατόν να αποκτηθούν υλικά κατάλληλα για πυρηνικά όπλα. Ταυτόχρονα, είναι σημαντικό να θυμόμαστε πως αρκετές χώρες διαθέτουν πλέον πυρηνικά όπλα στη βάση τεχνολογίας που ανέπτυξαν ή τους παραχωρήθηκε για «ειρηνικούς» σκοπούς. Η Συνθήκη για τη Μη Διάδοση των Πυρηνικών, στο όνομα της «ειρηνικής» χρήσης ουσιαστικά επιτρέπει στις χώρες-μέλη να έχουν πρόσβαση σε τεχνολογίες εμπλουτισμού ουρανίου και διαχωρισμού πλουτωνίου που είναι απαραίτητες για την κατασκευή πυρηνικών όπλων.

Αν βάλουμε για λίγο στην άκρη τον παράγοντα της ασφάλειας, τι είδους συμπεράσματα εξάγει κανείς ως προς την αποδοτικότητα της παραγωγής πυρηνικής ενέργειας;

Ακόμα και αν αγνοούσαμε εντελώς τους κινδύνους από ένα πυρηνικό ατύχημα, τρομοκρατική επίθεση ή τα ραδιενεργά απόβλητα, υπάρχουν μια σειρά λόγοι για τους οποίους θα έπρεπε να απορρίψουμε την επιλογή των πυρηνικών:

Καταρχάς, πρόκειται για μια πανάκριβη επιλογή. Το κόστος του υπό κατασκευή πυρηνικού σταθμού στη Φιλανδία είναι πλέον υπερδιπλάσιο του προϋπολογισμένου και όλο ανεβαίνει. Στο κόστος παραγωγής ηλεκτρισμού από πυρηνική ενέργεια δεν συμπεριλαμβάνονται τα κόστη ασφάλειας, διαχείρισης αποβλήτων και αποξήλωσης σταθμών τα οποία επιβαρύνουν το κοινωνικό σύνολο μέσω των κρατικών προϋπολογισμών. Η κυβέρνηση της Βρετανίας εκτιμά πως το κόστος αποξήλωσης των σταθμών είναι αντίστοιχο με το κόστος κατασκευής τους. Το κόστος του σχεδιαζόμενου αποθετηρίου αποβλήτων στο Yucca Mountain στη Νεβάδα έχει ήδη υπερβεί τα 90 δις. Στην Ευρώπη, οι χρηματοδοτήσεις της Κομισιόν για έρευνα για την πυρηνική σύντηξη είναι πενταπλάσιες των αντίστοιχων για εξοικονόμηση και ΑΠΕ μαζί. Μην ξεχνάμε τέλος πως το ρίσκο ενός ατυχήματος και τα ισοδύναμα κόστη ασφάλισης πάλι τα αναλαμβάνει η κοινωνία. Σε κάθε περίπτωση, το συνολικό κόστος της πυρηνικής ενέργειας είναι σαφώς μεγαλύτερο εκείνου των ΑΠΕ.

Δεύτερον, η κατασκευή ενός πυρηνικού σταθμού απαιτεί τουλάχιστον 12 χρόνια. Η αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής επιβάλλει τη λήψη άμεσων μέτρων που μόνο η εξοικονόμηση και οι ΑΠΕ μπορούν να δώσουν.

Τρίτον, η πυρηνική ενέργεια μπορεί να παράγει μόνο ηλεκτρισμό. Ακόμα κι αν κατασκευάζονταν 1000 νέοι πυρηνικοί σταθμοί, η παραγωγή τους θα κάλυπτε μόλις το 4% της παγκόσμιας συνολικής κατανάλωσης ενέργειας, χωρίς μάλιστα να είναι βέβαιο πως υπάρχουν επαρκή αποθέματα ουρανίου.

Τέλος, αξίζει να σημειωθεί πως για το ίδιο ποσό επένδυσης, η ανάπτυξη αιολικής ενέργειας δημιουργεί μέχρι και 5 φορές περισσότερες εγχώριες θέσεις εργασίας σε σχέση με την πυρηνική.

Ποια κατάσταση διαμορφώνεται σε γενικές γραμμές ανά την υφήλιο, και κυρίως στον ευρωπαϊκό χώρο, ως προς τη λειτουργία πυρηνικών εργοστασίων; Διαβλέπετε κάποια αντίστοιχη προοπτική για την Ελλάδα;

Τα τελευταία χρόνια και στο πλαίσιο της συζήτησης για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής και την απεξάρτηση από εισαγόμενα καύσιμα, είχε αναθερμανθεί έντονα η προοπτική μιας πυρηνικής αναγέννησης στην Ευρώπη και τον κόσμο γενικότερα. Νομίζω πως μετά τη Fukushima η προοπτική αυτή έχει δεχτεί ένα σημαντικό και δύσκολα αναστρέψιμο πλήγμα. Πάγωμα νέων επενδύσεων ή και πρόωρο κλείσιμο σταθμών ήδη συνέβη ή συζητιέται σε μια σειρά από χώρες όπως η Γερμανία, η Ισπανία, η Βρετανία, η Κίνα κα. Χαρακτηριστική είναι η αλλαγή στάσης κατά 180o της κας Μέρκελ στη Γερμανία υπό την πίεση της κοινής γνώμης, σε μια χρονιά κρίσιμων εκλογών.

Στην Ελλάδα, όλες οι πολιτικές δυνάμεις πλην του ΛΑΟΣ έχουν διατυπώσει σαφείς θέσεις ενάντια στην πυρηνική ενέργεια. Ιδιαίτερα μετά την καταστροφή στη Fukushima, δε βλέπω κάποια πυρηνική προοπτική για την Ελλάδα. Παραμένει όμως σημαντικό να ασκηθεί πίεση σε όλα τα επίπεδα για την αποτροπή κατασκευής νέων πυρηνικών σταθμών στην ευρύτερη περιοχή μας.

Στην περίπτωση της Ιαπωνίας, ακούγεται ότι η εμπλεκόμενη εταιρεία TEPCO συνοδεύεται από ένα βεβαρημένο παρελθόν. Το επιβεβαιώνετε;

Ήταν γνωστό από το 2002 πως η εταιρεία δεν ανέφερε με ακριβή τρόπο στις αρχές συμβάντα ασφάλειας που είχαν συμβεί τις δεκαετίες του 80 και του 90, με αποτέλεσμα να παραιτηθούν τα τρία ανώτερα στελέχη της. Χθες (22 Μαρτίου) αναφέρθηκε πως στο σταθμό της Fukushima βρίσκονταν αποθηκευμένες πολύ περισσότερες ράβδοι καυσίμου από όσες προέβλεπε ο σχεδιασμός.

Αυτό που πρέπει όμως να μας ανησυχεί δεν είναι οι προβληματικές πρακτικές μιας εταιρίας, αλλά το ότι αν συμβαίνουν τέτοια φαινόμενα στην Ιαπωνία, τι θα μπορούσε να συμβεί σε χώρες με λιγότερο ισχυρούς μηχανισμούς ελέγχου και κράτος δικαίου.

Στον απόηχο του πυρηνικού ατυχήματος στη Fukushima, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εξήγγειλε την πραγματοποίηση δοκιμών ετοιμότητας (stress tests) στους πυρηνικούς σταθμούς που βρίσκονται στην Ευρώπη. Πώς σχολιάζετε αυτή την πρωτοβουλία;

Η πρωτοβουλία αυτή αποτελεί ένα ελάχιστο πρώτο βήμα, παραμένει όμως ασαφής και χωρίς επείγοντα χαρακτηριστικά, τη στιγμή που οι δοκιμές χρειάζεται να πραγματοποιηθούν άμεσα και με αυστηρά κριτήρια που θα τεθούν από ανεξάρτητους ειδικούς και όχι από την ίδια την πυρηνική βιομηχανία.

Κυρίως όμως, οι δοκιμές αυτές δεν πρέπει να χρησιμοποιηθούν ως άλλοθι για να καθυστερήσουν ορισμένες πρωτοβουλίες για την αντιμετώπιση μη αποδεκτών κινδύνων για τους οποίους έχουμε ήδη στη διάθεσή μας αρκετά στοιχεία.

Αυτό που χρειαζόμαστε επομένως άμεσα είναι:

• Να ξεκινήσει άμεσα το κλείσιμο των πυρηνικών σταθμών που παρουσιάζουν σημαντικό ρίσκο, όπως αυτοί που:
◦ Βρίσκονται σε σεισμογενείς περιοχές
◦ Διαθέτουν συστήματα συγκράτησης ενός επιπέδου ή μονά συστήματα ψύξης
◦ Κατασκευάστηκαν πριν το 1980
◦ Έχουν παρουσιάσει προβλήματα στο παρελθόν
• Να παγώσουν τα σχέδια για κατασκευή νέων πυρηνικών σταθμών και να ασκηθεί κάθε πίεση για την αποτροπή κατασκευής σε γειτονικές χώρες
• Να εφαρμοστούν οι αυστηρότερες δυνατές προδιαγραφές για τους σταθμούς εκείνους που θα συνεχίσουν να λειτουργούν στη μεταβατική περίοδο
• Τερματισμό των άμεσων ή έμμεσων επιδοτήσεων προς την πυρηνική ενέργεια

Η ανάγκη απεξάρτησης από το λιγνίτη θεωρείται ευρέως επιβεβαιωμένη. Η απεμπλοκή από τα πυρηνικά παρουσιάζεται επιβεβλημένη. Είναι σε θέση οι εναλλακτικές μορφές ενέργειας να διασφαλίσουν την ενεργειακή επάρκεια;

Καταρχάς, ακόμα και η ίδια η Κομισιόν στον "Οδικό Χάρτη για μια οικονομία χαμηλών εκπομπών" που παρουσίασε πρόσφατα, αναγνώρισε την ανάγκη για μειώσεις στις συνολικές εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου κατά 80-95% το 2050. Στη νέα πραγματικότητα μετά τη Fukushima, είναι σημαντικό να επανακαθοριστεί με μελετημένο τρόπο η ενεργειακή στρατηγική της ΕΕ ώστε η επίτευξη τουλάχιστον αυτού του στόχου να επιτευχθεί χωρίς την ύπαρξη πυρηνικών στο ενεργειακό μίγμα της Ευρώπης πχ μετά το 2030.

Πλήθος Εκθέσεων από φορείς, ινστιτούτα και ΜΚΟ τεκμηριώνουν πως κάτι τέτοιο είναι όντως εφικτό με φιλόδοξα μέτρα και πολιτικές εξοικονόμησης ενέργειας και αποκλειστικά με ΑΠΕ, δηλαδή χωρίς πυρηνικά.

Δείτε ενδεικτικά εκθέσεις και μελέτες από:

• το European Renewable Energy Council
• το Öko-Institut για λογαριασμό των Πράσινων στο Ευρωκοινοβούλιο
• το WWF
• την Greenpeace

Πρέπει να κρατήσουμε πάντως πως η ενεργειακή επανάσταση που τόσο έχουμε ανάγκη είναι καταδικασμένη σε αποτυχία αν δε συνοδεύεται από μια ριζική αλλαγή στο πώς αντιμετωπίζουμε την «ενεργειακή επάρκεια». Με δεδομένο το τέλος της φτηνής και άφθονης ενέργειας, η λογική που αντιμετωπίζει γενικά και άκριτα την ενέργεια ως «λαϊκό δικαίωμα» και «κοινωνικό αγαθό» είναι ξεπερασμένη. Στη θέση του «δικαιώματος στην κατανάλωση» πρέπει να βάλουμε το «δικαίωμα στην εξοικονόμηση και στη βιωσιμότητα». Χρειάζεται να επανεξετάσουμε το ποια ενέργεια, πόση ενέργεια και με ποιον τρόπο καταναλώνουμε αλλά και τις ανάγκες που «πρέπει» να εξυπηρετήσουμε.
πηγή: tvxs.gr

Νέα ερώτηση του Μιχάλη Τρεμόπουλου για τις εξορύξεις στην Οίτη και τον Εθνικό Δρυμό

Γραφείο του ευρωβουλευτή των Οικολόγων Πράσινων Μιχ. Τρεμόπουλου

22.3.2011

Ελλιπείς κρίνονται οι εξηγήσεις της Κομισιόν σε ερώτηση του Μιχάλη Τρεμόπουλου για την ανεπαρκή οριοθέτηση του Εθνικού Δρυμού της Οίτης. Για το θέμα αυτό, ο ευρωβουλευτής των Οικολόγων Πράσινων επανέρχεται με νέα σχετική ερώτηση, διευρύνοντας ταυτόχρονα τη θεματολογία στις εξορύξεις σε περιοχές Νatura.
Ο επίτροπος περιβάλλοντος κ. Potočnik στην απάντησή του είχε [...]αναφέρει ότι η οριοθέτηση του συγκεκριμένου πυρήνα και της περιφερειακής του ζώνης αποτελεί αρμοδιότητα των ελληνικών αρχών, αποφεύγοντας έτσι να τοποθετηθεί επί της ουσίας για την επάρκεια των ήδη θεσμοθετημένων ζωνών προστασίας. Για το γενικότερο θέμα των εξορυκτικών δραστηριοτήτων σε περιοχές του δικτύου Νatura 2000, έκανε λόγο για «κατ’ εξαίρεση όρους» και παρέπεμψε σε σχετικές οδηγίες που περιέχονται σε έγγραφο της Επιτροπής.

Στη νέα του ερώτηση, ο ευρωβουλευτής των Οικολόγων Πράσινων ρωτά την Κομισιόν για τις εξορυκτικές δραστηριότητες ανοικτού τύπου εντός προστατευόμενων περιοχών ή πολύ κοντά στα όριά τους. Θέτει, παράλληλα, ζήτημα διαπλοκής και αδιαφάνειας στο εσωτερικό της ίδιας της Κομισιόν, αφού ο πρώην επίτροπος Φερχόϊγκεν, αφού επεξεργάστηκε και κατάφερε να υιοθετηθεί η ομώνυμη Πρωτοβουλία της Κομισιόν για τις πρώτες ύλες (2008) με την πίεση και των αντίστοιχων λόμπυ ευρωπαϊκών βιομηχανιών, ίδρυσε και ο ίδιος μετά τη θητεία του παρόμοια εταιρεία υπηρεσιών λόμπυ!

«Η διαπλοκή δυστυχώς δεν είναι μόνο ελληνικό φαινόμενο», δήλωσε ο Μιχάλης Τρεμόπουλος. «Θεώρησα απαράδεκτη την υπεκφυγή του Επιτρόπου Ποτότσνικ στην απάντησή του για την Οίτη και γι’ αυτό θέλησα να θέσω το θέμα στις ευρύτερες διαστάσεις του. Οι περιβαλλοντικές οργανώσεις βοούν για την περίφημη πρωτοβουλία Φερχόϊγκεν για τις πρώτες ύλες και τις πιέσεις του βιομηχανικού λόμπυ για περισσότερες εξορυκτικές δραστηριότητες στον Ευρωπαϊκό "Νότο". Κανένα από τα συμφέροντα αυτά δε φαίνεται να νοιάζεται ιδιαίτερα για τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις στην Ελλάδα, που είναι αυτή τη στιγμή στριμωγμένη στη γωνία λόγω του χρέους. Η Κομισιόν οφείλει σαφή απάντηση για το αν θα επιμείνει πλήρως στις θεσπισμένες προδιαγραφές της περιβαλλοντικής προστασίας, όπως έχει υποχρέωση, ή αν θα κάνει εκπτώσεις στην προστασία για τα PIGS και την Ανατολική Ευρώπη».

Για περισσότερες πληροφορίες: Μιχάλης Τρεμόπουλος 6982 689868
(ακολουθεί ολόκληρο το κείμενο της ερώτησης)

Εξορυκτικές δραστηριότητες και περιοχές του δικτύου Νatura 2000

Απαντώντας σε προηγούμενη ερώτησή μου για την Περιφερειακή ζώνη Εθνικού Δρυμού Οίτης (E-011012/2010), ο κ. Potočnik ανέφερε ότι η οριοθέτηση του συγκεκριμένου πυρήνα και της περιφερειακής του ζώνης αποτελεί αρμοδιότητα των ελληνικών αρχών, αποφεύγοντας να τοποθετηθεί για την επάρκεια της υφιστάμενης ζωνοποίησης. Για το γενικότερο θέμα των εξορυκτικών δραστηριοτήτων σε περιοχές του δικτύου Νatura 2000, έκανε λόγο για «κατ’ εξαίρεσιν όρους» και παρέπεμψε σε σχετικές οδηγίες που περιέχονται σε έγγραφο που κατάρτισε η Επιτροπή[1].

Ερωτάται η Ευρωπαϊκή Επιτροπή:
1) Τι περαιτέρω πληροφορίες χρειάζεται για να κρίνει την επάρκεια ή ανεπάρκεια της σημερινής περιφερειακής ζώνης του Εθνικού Δρυμού Οίτης;
2) Εμπίπτουν οι ιδιωτικές εξορυκτικές δραστηριότητες ανοικτού τύπου (open pit) στο άρθρο 6.4 της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ περί οικοτόπων, και ιδιαίτερα στην κατηγορία δραστηριοτήτων «εξαιρετικού δημόσιου συμφέροντος οικονομικού χαρακτήρα»;
3) Αντιμετωπίζει η έκθεση της Επιτροπής[1] τις επιπτώσεις εξορυκτικών δραστηριοτήτων που λαμβάνουν χώρα πολύ κοντά σε περιοχές του δικτύου Νatura 2000; Ποια ακτίνα θεωρείται το όριο εφαρμογής των προβλέψεων;
4) Η «πρωτοβουλία Verheugen»[2] δίνει μεγάλη έμφαση στην πρόσβαση των χωρών της ΕΕ σε πηγές πρώτων υλών, ιδιαίτερα μετάλλων. Θεωρεί η Επιτροπή ότι το υπάρχον θεσμικό πλαίσιο επιτρέπει σε χώρες με έντονα οικονομικά προβλήματα να αντισταθούν επαρκώς σε οικονομικές πιέσεις για χαμηλότερα επίπεδα περιβαλλοντικής προστασίας, ιδιαίτερα σε περιοχές Νatura 2000, ώστε να προβούν σε εξόρυξη μεταλλευμάτων;
5) Αποτελούν ενδείξεις υπέρμετρης επιρροής οικονομικών συμφερόντων εις βάρος των προοπτικών περιβαλλοντικής προστασίας στις χώρες της Ε.Ε. η «πρωτοβουλία Verheugen»[2], το κείμενο στρατηγικής «Αντιμετώπιση των Προκλήσεων στις Αγορές Εμπορευμάτων και Πρώτων Υλών» βασισμένο σε προτάσεις expert group[3] και η πρόσφατη ίδρυση εταιρείας λόμπυ από τον κ. Verheugen;

[1] http://ΕΚ.europa.eu/environment/nature/natura2000/management/docs/neei_n2000_guidance.pdf
[2] http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=COM:2008:0699:FIN:el:PDF
[3] http://ec.europa.eu/enterprise/policies/raw-materials/files/docs/communication_el.pdf

ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ ΠΡΑΣΙΝΟΙ: Τρίτη 22 Μαρτίου, Παγκόσμια Ημέρα Νερού

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΚΑΘΑΡΟ ΝΕΡΟ, ΖΩΝΤΑΝΟΥΣ ΠΟΤΑΜΟΥΣ ΚΑΙ ΛΙΜΝΕΣ
OΧΙ ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΙΚΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΜΕ ΤΟ ΝΕΡΟ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΜΑΣ
Επικίνδυνο τοπίο με σοβαρές πολιτικές ευθύνες, η σημερινή κατάσταση

Η φετινή Παγκόσμια Ημέρα για τα Νερά, στη χώρα μας σκιάζεται από την ανυπαρξία πολιτικής για τη διαφύλαξη τόσο των υδάτινων πόρων, όσο και του δημόσιου συμφέροντος. Εκποίηση των υπηρεσιών ύδρευσης-αποχέτευσης σε ιδιωτικές εταιρίες, απουσία Εθνικού Σχεδίου Δράσης για [...]τον ευρωπαϊκό στόχο για καλή κατάσταση των επιφανειακών και υπόγειων νερών μέχρι το 2015, απουσία της προβλεπόμενης διαβούλευσης, κατ’ επίφαση περιβαλλοντικά έργα χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα για περιοχές με προβλήματα, εμμονή σε επικίνδυνα και φαραωνικά έργα όπως η εκτροπή του Αχελώου, συνθέτουν ένα επικίνδυνο τοπίο με σοβαρές πολιτικές ευθύνες.
Αναλυτικότερα:
Μας βρίσκει κατηγορηματικά αντίθετους, το ενδεχόμενο πώλησης των υπηρεσιών ύδρευσης-αποχέτευσης των κυριότερων πόλεών μας σε ιδιωτικούς ομίλους, στο πλαίσιο της συγκέντρωσης των 50 δισεκατομμυρίων ευρώ από δημόσια περιουσία για τη μείωση του χρέους. Παρόλο που οι υπηρεσίες αυτές έχουν ήδη παύσει να είναι Οργανισμοί του Δημοσίου, η εξ ολοκλήρου πώληση τους σε ιδιώτες θα επιφέρει τεράστιες αλλαγές στις υπηρεσίες που προσφέρουν. Επιπλέον, η ιδιωτικοποίηση εταιρειών ύδρευσης-αποχέτευσης δεν ενισχύει τον ανταγωνισμό, καθώς από τη φύση τους είναι μονοπωλιακές εταιρείες. Με ποιον τρόπο θα διασφαλιστεί, για παράδειγμα, η μη καταχρηστική αύξηση στα τιμολόγια νερού-αποχέτευσης, όταν δεν μπορεί να υπάρξει δεύτερο δίκτυο ύδρευσης-αποχέτευσης σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη; Οι εφιαλτικές εμπειρίες της Βολιβίας και της Νότιας Αφρικής από την ιδιωτικοποίηση του νερού, με τους επενδυτές να εγκαταλείπουν συντήρηση και επέκταση των υποδομών με στόχο γρήγορα κέρδη αλλά και να διακόπτουν την ύδρευση στους οικονομικά αδύναμους, μετά από αυξήσεις της τιμής του νερού, θα πρέπει να μας διδάξουν. Έχουμε ήδη δηλώσει ότι αξιοποίηση δημόσιας περιουσίας δε μπορεί να σημαίνει ότι παραδίδουμε «γη και ύδωρ».
Στο θέμα της Διαχείρισης των υδατικών πόρων, έντεκα χρόνια μετά την υιοθέτηση της Οδηγίας Πλαίσιο για τα Νερά 2000/60, η Ελλάδα βρίσκεται ακόμη κοντά στο σημείο μηδέν. Με ευθύνη όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων, όπως και της νυν, δεν υπάρχει κανένα Εθνικό Σχέδιο Δράσης γύρω από την εφαρμογή της Ευρωπαϊκής Οδηγίας, δηλαδή του πώς θα φέρουμε σε καλή κατάσταση τα επιφανειακά και υπόγεια ύδατα της Ελλάδας ως το 2015. Αντί γι’ αυτό, η παρούσα κυβέρνηση -που μας ζητά οικονομικές θυσίες και αυταπάρνηση- προσφέρει απλόχερα 14 εκατ. ευρώ σε γραφεία μελετών προκειμένου να καταρτίσουν τα Σχέδια Διαχείρισης Λεκανών Απορροής της Ελλάδας. Η παραγωγή δεδομένων και οι μετρήσεις, όμως, έχουν μείνει στα χαρτιά και επομένως, χωρίς δεδομένα και ιδιαίτερα τα οικολογικά δεδομένα, τα Σχέδια Διαχείρισης θα έχουν ασαφείς ή πολύ περιορισμένους περιβαλλοντικούς στόχους και δεν θα υπάρχει τρόπος να κριθεί η επίτευξή τους.
Σοβαρό πολιτικό θέμα είναι και το γεγονός πως η απαραίτητη διαβούλευση ουσιαστικά ακυρώνεται. Δεν συστάθηκαν Περιφερειακά Συμβούλια Υδάτων και δεν έχει συνεδριάσει ποτέ το Εθνικό Συμβούλιο Υδάτων. Χωρίς εμπειρία και θεσμούς, πώς θα καταφέρουν τα μελετητικά γραφεία ή οποιαδήποτε υπηρεσία να διεκπεραιώσουν τη διαβούλευση με τους πολίτες και τους φορείς σε κάθε λεκάνη απορροής για την ανάγκη λήψης μέτρων στην περιοχή τους, την αποκατάσταση των πόρων ή το ποιος θα πληρώσει τα μέτρα και τις δράσεις; Απορίας άξιο είναι, τέλος, τι ακριβώς κάνουν και πώς εμπλέκονται στη διαδικασία η Ειδική Γραμματεία Υδάτων του Υπουργείου Περιβάλλοντος –που ζητά πρόσθετο προσωπικό με μετατάξεις- και οι Διευθύνσεις Υδάτων των Περιφερειών.
Σε ένα από αυτά τα Σχέδια (;) Διαχείρισης θα κριθεί και η εκτροπή του Αχελώου, σύμφωνα με τα λόγια της ηγεσίας του Υπουργείου Περιβάλλοντος. Εμείς, επιμένουμε
• στην οριστική διακοπή των αποδεδειγμένων οικονομικά ασύμφορων και περιβαλλοντικά παράλογων έργων εκτροπής του ποταμού Αχελώου
• στον εξορθολογισμό των υδατικών αναγκών της Θεσσαλίας στην κατεύθυνση της αναδιάρθρωσης καλλιεργειών και εξοικονόμησης νερού.
Σοβαρά προβλήματα υποβάθμισης, ρύπανσης των νερών και υπεράντλησης, υφαλμύρωσης των υπόγειων νερών υπάρχουν σε πολλές περιοχές της χώρας (Ασωπός, Μεσσάπιος, Πηνειός, Αργολίδα, Κορώνεια, Μαλιακός, Ευρώτας κ.α.). Τα προβλήματα αυτά είναι τόσο περιβαλλοντικά, όσο και θέματα υγείας, με σημαντικές επιπτώσεις στην κοινωνική και οικονομική δραστηριότητα. Ελάχιστα αποτελέσματα έχουν επιτευχθεί ακόμα και εκεί όπου προωθήθηκαν κάποια μέτρα (Κάρλα), ενώ αλλού χάθηκαν πόροι (Κορώνεια) ή σπαταλήθηκαν πόροι (μέτρα από-νιτροποίησης) σε άλλους σκοπούς. Στην πράξη τα προβλήματα των υδατικών πόρων φαίνεται ότι αποτελούν ένα ακόμη άλλοθι για κατ’επίφαση περιβαλλοντικά έργα και κοροϊδία των πολιτών από τους εκάστοτε κυβερνώντες.
Οι Οικολόγοι Πράσινοι απαιτούμε:
- Λύσεις στα προβλήματα. Εδώ και τώρα οριστικές λύσεις στα προβλήματα των κατοίκων που εξαρτώνται από τους πιό υποβαθμισμένους υδατικούς πόρους (Ασωπός, Κορώνεια, Μεσσάπια) και αποκατάστασή τους με τρόπο οικολογικό, βιώσιμο και αειφορικό. Το οφείλουμε τόσο στους κατοίκους, όσο και στα παιδιά μας.
- Διαβούλευση. Η αληθινή διαβούλευση δεν είναι επιλογή, είναι ανάγκη προκειμένου να αποφευχθούν νέες κοινωνικές συγκρούσεις τύπου Κερατέας. Να συγκροτηθούν άμεσα τα Περιφερειακά Συμβούλια Υδάτων, να ενεργοποιηθεί το Εθνικό Συμβούλιο Υδάτων και να συμμετέχουν από την αρχή στα Σχέδια Διαχείρισης των Λεκανών Απορροής
- Εθνικό Σχέδιο Δράσης για τα νερά. Το να φέρουμε σε καλή κατάσταση τους υδατικούς μας πόρους μέχρι το 2015 θα έπρεπε πρώτα να νοιάζει εμάς και ύστερα τους Ευρωπαίους. Να αναλάβει η σημερινή κυβέρνηση να διαμορφώσει ένα τέτοιο σχέδιο που θα καλύπτει πραγματικές ανάγκες και θα ανταποκρίνεται στην εφαρμογή της Οδηγίας Πλαίσιο για τα Νερά.
- Όριο εξασθενούς χρωμίου. Θέσπιση ξεχωριστού, πανελλαδικού ορίου για το εξασθενές χρώμιο στο πόσιμο νερό στα επίπεδα του ανιχνεύσιμου.
Τα νερά μας είναι πολύτιμος δημόσιος πόρος ζωής και προϋπόθεση υγιούς διαβίωσης ανθρώπων και φυσικού περιβάλλοντος-οικοσυστημάτων. Είναι καθήκον μας να τα διατηρούμε σε επάρκεια στο διηνεκές, σε υψηλή ποιότητα, υπό τον έλεγχο και προς όφελος της κοινωνίας, όχι της ιδιωτικής απληστίας και της χρήσης τους ως εμπόρευμα.

Η Θεματική Ομάδα Περιβάλλοντος των Οικολόγων Πράσινων

Για περισσότερες πληροφορίες: Νίκος Μάντζαρης 6937 324780
Τάνια Γιαννιού 2310 266705

ΟΙ ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ ΠΡΑΣΙΝΟΙ για τη Μέρα της Γυναίκας

8 ΜΑΡΤΙΟΥ: Η ΙΣΟΤΗΤΑ ΑΠΑΙΤΕΙ ΑΜΕΣΑ ΒΗΜΑΤΑ …

Για άλλη μία χρονιά όσα μας υπενθυμίζει η σημερινή ημέρα φαντάζουν τραγικά επίκαιρα. Σε μια κοινωνία, όπου θεωρητικά και θεσμικά η ισότητα έχει κατακτηθεί, πλήθος στοιχεία δείχνουν ότι πόρρω απέχουμε από την ουσιαστική ισότητα ανδρών και γυναικών. Ακόμη μια φορά, λοιπόν, επανερχόμαστε με ζητήματα αιχμής, διεκδικώντας:

• Εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών, ολοκληρωμένες δομές στήριξης με πλήρη ψυχολογική, νομική και επαγγελματική υποστήριξη (Ευρωπαϊκό ψήφισμα ορίζει 1 ξενώνα ανά 10.000 κατοίκους), εκστρατείες ενημέρωσης και[...] ευαισθητοποίησης ώστε να σταματήσουμε να θρηνούμε θύματα ενδοοικογενειακής βίας.

• Ουσιαστική εργασιακή ισότητα με ίσες αμοιβές και ίσες ευκαιρίες για άνδρες και γυναίκες. Να αναγνωρισθεί το δικαίωμα και να θεσμοθετηθούν οι υποδομές για τον θηλασμό της εργαζόμενης μητέρας.

• Μέριμνα για τη μετανάστρια που εργάζεται συνήθως ανασφάλιστη, που δεν νομιμοποιείται με τα ένσημα του συζύγου της, που η μητρότητα την κρατά μακριά από την εργασία.

• Να σταματήσουν τα ΜΜΕ να λειτουργούν ως όχημα σεξιστικών μηνυμάτων και μέσο αναπαραγωγής και επικύρωσης στερεοτύπων για τις έμφυλες σχέσης εξουσίας.

• Να καταργηθεί το αναχρονιστικό νομικό καθεστώς της Σαρία (ιερός ισλαμικός νόμος) για τη μειονότητα στη Θράκη, με το οποίο παραβιάζονται θεμελιώδη δικαιώματα γυναικών και παιδιών και καταστρατηγείται κάθε αρχή ισονομίας και ισοπολιτείας.

• Να αποσυρθεί η οπισθοδρομική τροπολογία του Αστικού Κώδικα για το Οικογενειακό Δίκαιο (ν.3719/2008 «Μεταρρυθμίσεις για την οικογένεια, το παιδί, την κοινωνία και άλλες διατάξεις»), με την οποία καταργήθηκε ουσιαστικά το αμετάβλητο των επωνύμων των συζύγων μετά το γάμο και ακυρώθηκαν πολύ σημαντικά βήματα που είχαν γίνει προς τη θεσμική ισότητα.

Και, επειδή θεωρούμε ότι ο δρόμος προς την κατάκτηση της ουσιαστικής ισότητας περνάει αναπόφευκτα μέσα από την παιδεία, ζητούμε να λειτουργήσει το σχολείο ως βασικός φορέας εξάλειψης των στερεοτύπων σε σχέση με τους κοινωνικούς ρόλους των δύο φύλων και το μετασχηματισμό της κυρίαρχης πατριαρχικής κουλτούρας.
Η Εκτελεστική Γραμματεία των Οικολόγων Πράσινων
Για περισσότερες πληροφορίες: Ελεάννα Ιωαννίδου 6932705289 Ευ. Κιρκινέ 2310266705

Απόφαση ΣτΕ για αίτηση ανάκλησης της αναστολής των έργων εκτροπής του Αχελώου: ΔΙΑΣΦΑΛΙΖΟΝΤΑΙ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΤΑ ΑΥΤΟΝΟΗΤΑ

Φρένο από το ΣτΕ στις προεκλογικές σκοπιμότητες της κυβέρνησης

Θετική θεωρούν οι Οικολόγοι Πράσινοι την απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας, που στάθηκε για ακόμη μια φορά στο ύψος των περιστάσεων και δεν υπέκυψε στις πιέσεις που προωθούν μετά μανίας το φαραωνικό έργο της εκτροπής του Αχελώου. Η απόφαση έχει ακόμη μεγαλύτερη σημασία, καθώς οι πιέσεις προέρχονταν από την ίδια την κυβέρνηση, που, δια χειρός του κ. Ρέππα, κατέθεσε τον περασμένο Σεπτέμβριο αίτηση μερικής [...]ανάκλησης της απόφασης 141/2010 του Συμβουλίου της Επικρατείας που αναστέλλει όλα τα έργα που σχετίζονται με την εκτροπή.

Με πρόσχημα την προστασία της σήραγγας εκτροπής και την αποτροπή του κινδύνου κατάρρευσής της, και στηριζόμενο σε δύο κατά παραγγελία μελέτες, το Υπουργείο Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων προσπάθησε να «ξεκλειδώσει» το έργο ζητώντας τη μερική ανάκληση της απόφασης, ώστε να προχωρήσουν τα έργα στήριξης της σήραγγας. Πρόκειται για αίτημα που στερείται λογικής και ήταν ένα καθαρά προεκλογικό παιχνίδι όπως είχαν εγκαίρως επισημάνει οι Οικολόγοι Πράσινοι(1).

Όλα αυτά ενώ στο Δικαστήριο Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων εκκρεμούν 14 προδικαστικά ερωτήματα του ΣτΕ σχετικά με το έργο και βρίσκονται σε εξέλιξη οι μελέτες διαχείρισης των λεκανών απορροής και στα τρία διαμερίσματα που σχετίζονται με τον Αχελώο (Θεσσαλία, Ήπειρο και Δυτική Στερεά).

Το ΣτΕ με βάση την κοινή λογική αποφάσισε τα αυτονόητα και απέρριψε την αίτηση ανάκλησης. Σύμφωνα με τη νέα απόφαση 151/2011 της Επιτροπής Αναστολών της Ολομέλειας του ΣτΕ:
1) Τα προσκομισθέντα στοιχεία δεν ανατρέπουν τα δεδομένα στα οποία στηρίχθηκε η απόφαση 141/2010 της Επιτροπής Αναστολών.
2) Απογυμνώνονται ουσιαστικά οι δύο μελέτες του υπουργείου Υποδομών, καθώς οι διαπιστώσεις τους δεν δικαιολογούν τη χορήγηση της αιτούμενης ανάκλησης για λόγους προστασίας του περιβάλλοντος και παράλληλα επισημαίνεται η έλλειψη συγκεκριμένων δεδομένων που να στοιχειοθετούν τα αποτελέσματα των μελετών.
3) Η ευστάθεια της σήραγγας εκτροπής μπορεί να επιτευχθεί και με άλλα μέτρα, ενώ οι προτεινόμενες από τις μελέτες «ελάχιστες» επεμβάσεις προς αποτροπή του κινδύνου κατάρρευσης της σήραγγας είναι ιδιαίτερα εκτεταμένες και διασφαλίζουν τη μακροχρόνια και όχι την προσωρινή ευστάθεια της σήραγγας.
4) Δεν αποδεικνύεται ότι οι προτεινόμενες επεμβάσεις είναι απολύτως αναγκαίες προκειμένου να αποφευχθεί η κατάρρευση της σήραγγας, αντιθέτως η λήψη αυτών των μέτρων θα δημιουργήσει νέα, μη αναστρέψιμη κατάσταση σε περίπτωση οριστικής ακύρωσης του έργου και θα επιφέρει περαιτέρω επιδείνωση του φυσικού περιβάλλοντος της περιοχής από την επαναλειτουργία των εργοταξίων που είναι ήδη εγκατεστημένα στις κοίτες των υδατορευμάτων.
5) Ζητείται από το Υπουργείο Υποδομών, εντός τριάντα ημερών, να υποδείξει τα απολύτως αναγκαία μέτρα ενίσχυσης ή αντικατάστασης των προσωρινών υποστηρίξεων και αντλήσεων που θα διασφαλίζουν την ευστάθεια της σήραγγας, έως τη λήξη της εκκρεμοδικίας.

Σε μια δύσκολη για τη χώρα μας περίοδο οικονομικής κρίσης, η κυβέρνηση δαπανά ποσά σε αμφιλεγόμενες μελέτες, εμμένοντας στην υλοποίηση ενός έργου περιβαλλοντικά καταστροφικού, οικονομικά ασύμφορου και επομένως παράλογου και ζημιογόνου για τις τοπικές κοινωνίες της Θεσσαλίας και της Αιτωλοακαρνανίας και κατΆ επέκταση ολόκληρης της χώρας.

Ευτυχώς που με την απόφασή του το ΣτΕ τη βάζει στη θέση της!

Η Θεματική Ομάδα Περιβάλλοντος των Οικολόγων Πράσινων

Περισσότερες πληροφορίες: Τάνια Γιαννιού 2310266705
Νίκος Μάντζαρης 6937324780

Ανοιχτή επιστολή των Πράσινων Συμβούλων προς τον Γ. Ραγκούση για το διαφαινόμενο ναυάγιο του «Συμπαραστάτη του Πολίτη», πριν καν ξεκινήσει

02/03/2011

Δελτίο Τύπου

Οι εκλεγμένοι Πράσινοι Σύμβουλοι σε Περιφερειακά και Δημοτικά Συμβούλια εκφράζουν την ανησυχία τους για την τύχη του «Συμπαραστάτη του Δημότη και του Πολίτη» με ανοικτή επιστολή τους προς τον Υπουργό Εσωτερικών, Αποκέντρωσης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης κ. Γιάννη Ραγκούση. Στην ίδια επιστολή υπογραμμίζουν τον κίνδυνο αυτός ο νέος και σημαντικός θεσμός –που είναι ένα από τα λίγα και καινοτόμα σημεία του Καλλικράτη- να ναυαγήσει πριν καν ξεκινήσει, καθότι δεν έχει δοθεί η [...]πρέπουσα σημασία και το ενδιαφέρον για την επιτυχία του.

Οι Πράσινοι Σύμβουλοι υπογραμμίζουν ότι η εκπνοή της προθεσμίας (28/2) για την επιλογή από τα Δημοτικά και Περιφερειακά Συμβούλια του «Συμπαραστάτη του δημότη/πολίτη και της επιχείρησης» αντίστοιχα, έδειξε απογοητευτικά αποτελέσματα, καθώς ελάχιστοι Δήμοι και Περιφέρειες εφάρμοσαν, έστω και στοιχειωδώς, το νόμο.
Για το λόγο αυτό οι Πράσινοι Σύμβουλοι, ζητούν από τον Υπουργό Εσωτερικών, Αποκέντρωσης & Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης να μεριμνήσει, ώστε να αποκατασταθεί άμεσα η εμπλοκή που έχει δημιουργήσει η παρέλευση της προβλεπόμενης από το νόμο ημερομηνίας για την εκλογή του Συμπαραστάτη. Επίσης, να καταστήσει σαφές στα Δημοτικά και Περιφερειακά Συμβούλια ότι η εκλογή του Συμπαραστάτη δεν είναι στη διακριτική τους ευχέρεια, αλλά υποχρέωσή τους.

Πληροφορίες: Νάγια Παπαλιάκου
Επιστημονική Υπεύθυνη για θέματα Αυτοδιοίκησης

(Επισυνάπτεται η σχετική επιστολή)


Προς: Υπουργό Εσωτερικών, Αποκέντρωσης & Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης,
κο Ι.Ραγκούση
Βασ.Σοφίας 15, Τ.Κ. 10674, ΑΘΗΝΑ

Ανοιχτή επιστολή
Ανησυχούμε για το διαφαινόμενο ναυάγιο του «Συμπαραστάτη του Δημότη και του Πολίτη» πριν καν ξεκινήσει
Εμείς οι εκλεγμένοι Πράσινοι Σύμβουλοι σε Περιφερειακά και Δημοτικά Συμβούλια εκφράζουμε, με τη δημόσια αυτή δήλωσή μας, την ανησυχία μας για την τύχη ενός σημαντικού, νέου, ανεξάρτητου θεσμού που θα δραστηριοποιείται στο πλαίσιο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης: το Συμπαραστάτη του Δημότη και της Επιχείρησης (στους Δήμους) και το Συμπαραστάτη του Πολίτη (στις Περιφέρειες).
Ο θεσμός - ένα από τα λίγα θετικά και καινοτόμα σημεία του Καλλικράτη – κινδυνεύει να ναυαγήσει ήδη στο ξεκίνημα, καθότι δεν έχει δοθεί η πρέπουσα σημασία και το ενδιαφέρον για την επιτυχία του.
Η εκπνοή της προθεσμίας (28/2) για την επιλογή από τα Δημοτικά και Περιφερειακά Συμβούλια του «Συμπαραστάτη του δημότη/πολίτη και της επιχείρησης» αντίστοιχα, αναδεικνύει δυστυχώς απογοητευτικά αποτελέσματα, καθώς ελάχιστοι Δήμοι και Περιφέρειες εφάρμοσαν, έστω και στοιχειωδώς, το νόμο.
Η διαδικασία που ακολουθήθηκε από - σχεδόν όλα - τα Δημοτικά και Περιφερειακά Συμβούλια, οδήγησε το θεσμό στις καλένδες, απαξιώνοντας τον και στερώντας τη δυνατότητα από τους Συμβούλους να αξιολογήσουν αν ο/η υποψήφιος/α μπορεί να ανταποκριθεί στις ευθύνες και στο ρόλο όπως περιγράφεται στο νόμο.
Αυτό έχει πολύ αρνητικές επιπτώσεις στο κύρος, άρα και στη λειτουργία του θεσμού.
Δυστυχώς η εκτεταμένη κακοδιοίκηση που ισχύει στην αυτοδιοίκηση, έτσι όπως έχει αποτυπωθεί στις αναφορές των δημόσιων ελεγκτικών οργάνων, αλλά και η καχυποψία που καταγράφεται σε όλες τις μετρήσεις της κοινής γνώμης, καθιστούν απαραίτητη τη λειτουργία θεσμών τους οποίους ο πολίτης να μπορεί να εμπιστεύεται και να τους αξιοποιεί προς αποκατάσταση της όποιας παρατυπίας, παρανομίας και αδικίας.
Για όλα όσα προαναφέραμε, ζητάμε από τον Υπουργό Εσωτερικών, Αποκέντρωσης & Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης, κ. Ραγκούση:
• να μεριμνήσει, ώστε να αποκατασταθεί άμεσα η εμπλοκή που έχει δημιουργήσει η παρέλευση της προβλεπόμενης από το νόμο ημερομηνίας για την εκλογή του Συμπαραστάτη.
• να καταστήσει σαφές στην πλειοψηφία των Δημοτικών και Περιφερειακών Συμβουλίων ότι η εκλογή του Συμπαραστάτη δεν είναι στη διακριτική της ευχέρεια, αλλά υποχρέωσή της.
• να θέσει κανόνες για διαφανείς και αμερόληπτες διαδικασίες εκλογής αυτών που θα πρέπει πράγματι να είναι «Συμπαραστάτες του Δημότη/Πολίτη και της επιχείρησης».
Εάν η κυβέρνηση θέλει θεσμούς καινοτόμους, αμερόληπτους και διαφανείς, ικανούς να υπηρετούν τα συμφέροντα του πολίτη, όπως ισχυρίζεται στην εισηγητική έκθεση του νόμου, θα πρέπει όχι μόνο να το ευαγγελίζεται και να το διατυμπανίζει, αλλά και να το επιδιώκει.

Για τους Οικολόγους Πράσινους
Oι εκλεγμένοι Πράσινοι Σύμβουλοι
σε Περιφερειακά και
Δημοτικά Συμβούλια

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ Ν. ΠΑΠΑΛΙΑΚΟΥ
ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΥΠΕΥΘΥΝΗ
ΘΕΜΑΤΙΚΗΣ ΟΜΑΔΑΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ

Πες μου τι έκανες για τον Συμπαραστάτη του Δημότη να σου πω ποιος είσαι…

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΟΙΚΟΛΟΓΩΝ ΠΡΑΣΙΝΩΝ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ-ΝΙΚΑΙΑΣ-ΡΕΝΤΗ

Εν τέλει, σε αυτή την πολιτεία, όσες θεσμικές αλλαγές και αν προταθούν, είτε παρουσιάζονται λειψές, είτε εκτός τόπου και χρόνου, είτε «εκλείπουν» τάχιστα υπό τον βάρος του εγχώριου θεωρήματος «ο δικός μου», ο «δικός σου» ο «κομματικός» ή και ο «παρακάτω επειδή τον ξέρω». Και μαζί, εξαφανίζεται κάθε προοπτική οικοδόμησης έστω και του παραμικρού ψήγματος σύγχρονης πολιτικής κουλτούρας που θεμελιώνεται αναμφισβήτητα, υπό την στενή και την ευρεία έννοια του όρου, στην έννοια του «κράτους δικαίου»:

α. διαχωρισμός των εξουσιών,

β. ισότητα όλων μπροστά στο νόμο,

γ. σαφές νομικό περιβάλλον όπου να είναι ξεκάθαρο ποιός νόμος εφαρμόζεται σε κάθε περίπτωση και σε κάθε δεδομένη χρονική στιγμή,

δ. παροχή επαρκούς προστασίας των θεμελιωδών ατομικών ελευθεριών από τον νόμο.

Κλασσικό παράδειγμα η περιπέτεια της εφαρμογής του, κατά τα άλλα καινοτομικού, θεσμού του Περιφερειακού Συμπαραστάτη και του Συμπαραστάτη του Δημότη έτσι όπως βιώθηκε πρόσφατα σε πάμπολλους Δήμους και Περιφέρειες της χώρας. Η ενισχυμένη πλειοψηφία των «2/3» επιλέχθηκε, προφανώς, για να καταστήσει την επιλογή του «συμπαραστάτη» επιλογή ευρύτατης αποδοχής και αδιαμφισβήτητων προσόντων «κύρους». Έλλειπε όμως η περιγραφή των προσόντων και απέμεινε, εύλογα, η αναμενόμενη στράτευση της «κομματικής» τεχνικής των συσχετισμών, των πρόσκαιρων συμμαχιών ακόμη και των πλέον ανορθόδοξων και η άτεχνη οχύρωση πίσω από τον «δικό» μας. Τα ευτράπελα άπειρα αλλά και αποκαρδιωτικά, δείγμα της πολιτικής ανωριμότητας κράτους και τοπικών παραγόντων.

Ο θεσμός του Περιφερειακού Συμπαραστάτη και του Συμπαραστάτη του Δημότη συνιστά οργανικό κομμάτι της συντριπτικής πλειοψηφίας των τοπικών αυτοδιοικήσεων της λοιπής Ευρώπης εδώ και 25 χρόνια. Θεσμός που προβλέπει ρόλο με πλήρη περιγραφή προσόντων, καθηκόντων και μέσων για την εκπλήρωση του, σαν «εγγυητή της διάφανης αμεροληψίας και της εύρυθμης λειτουργίας της αυτοδιοικητικής μηχανής, στο πλαίσιο της απόλυτης ευχέρειας να θέσει στην προσοχή των αρχών, ακόμα και με δική του πρωτοβουλία, τις δυσλειτουργίες, τις ελλείψεις, τις καθυστερήσεις η/και τις καταχρήσεις αρμοδιοτήτων και εξουσίας της αυτοδιοίκησης απέναντι στον πολίτη». Αντίθετα στα καθ’ημάς, ρόλος και θεσμός, θεσμός και ρόλος, φαίνεται να εξαϋλώνονται ακόμη πριν «θεσμοθετηθούν» στην πράξη και στην δοκιμασία της καθημερινότητας. Ελλείψει προδιαγραφών και, προφανώς, πολιτικής κουλτούρας.

Οι Οικολόγοι Πράσινοι Κορυδαλλού-Νίκαιας-Ρέντη αιτούν την άμεση παράταση των χρονικών ορίων εκλογής του Περιφερειακού Συμπαραστάτη και του Συμπαραστάτη του Δημότη, έστω με την αυτή ενισχυμένη πλειοψηφία, αλλά με την ταυτόχρονη θέσπιση όχι μόνο αυστηρών κριτηρίων για την επιλογή του αλλά και καθηκόντων και μέσων εκτέλεσης τους. Συνήγορος πρέπει να υπάρχει οπωσδήποτε αλλά όχι και ο οποιοσδήποτε. Και κύρια όχι «ο δικός μου», ο «δικός σου», ο «κομματικός», ή και «ο παρακάτω…». Δηλαδή, έτσι «επειδή τον ξέρω».

ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ ΠΡΑΣΙΝΟΙ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ-ΝΙΚΑΙΑΣ-ΡΕΝΤΗ

Συνέντευξη του Μιχάλη Τρεμόπουλου στη Θεσσαλονίκη

Γραφείο του ευρωβουλευτή των Οικολόγων Πράσινων Μιχ. Τρεμόπουλου
18.2.2011

ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ
Τοποθετήσεις σε τρέχοντα ζητήματα σε συνέντευξη Τύπου του Μ. Τρεμόπουλου

Οι Έλληνες πολίτες βρίσκονται ανάμεσα στις συμπληγάδες μια κυβερνητικής πολιτικής λογιστικής, εξαρτημένης, κοντόθωρης και μιας πολιτικής στην Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας με μειωμένες ικανότητες, διαπλεκόμενη κι αδιαφανή, τόνισε σήμερα ο ευρωβουλευτής και περιφερειακός σύμβουλος Μιχάλης Τρεμόπουλος.

Στη συνέντευξη Τύπου που έδωσε, αναφέρθηκε σε[...] θέματα της τρέχουσας πολιτικής επικαιρότητας με ιδιαίτερη αναφορά στην αποτυχημένη διαχείριση αποκατάστασης της λίμνης Κορώνειας, το αδιέξοδο πολιτικό σκηνικό και το ενδεχόμενο των πρόωρων εκλογών, την επέτειο των 25 χρόνων από το μεγαλύτερο βιομηχανικό ατύχημα στην Ελλάδα, την πυρκαγιά στις δεξαμενές της Jet Oil στη Θεσσαλονίκη, την ανάγκη μεταρρύθμισης της Συνθήκης Δουβλίνο ΙΙ και την εφαρμογή ρεαλιστικής ευρωπαϊκής πολιτικής για τη μετανάστευση, την τρόικα, την πιθανότητα εκλογών, την απαξίωση των πολιτικών, τη διαφθορά, τη χρηματοδότηση των πολιτικών κομμάτων, το νέο τοπίο στα ΜΜΕ, κ.α θέματα πολιτικού και τοπικού χαρακτήρα.

Μερικά αποσπάσματα από τις τοποθετήσεις - απαντήσεις του Μ. Τρεμόπουλου:

Για την Κορώνεια

Σχετικά με την παραπομπή της Ελλάδας στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για την καταστροφή της λίμνης Κορώνεια, και την παρουσία αρμόδιου κλιμακίου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην Ελλάδα, ο Μ. Τρεμόπουλος αναφέρθηκε στις επανειλημμένες προειδοποιήσεις που είχε κάνει ο ίδιος, με πολλαπλές ερωτήσεις και υπομνήματα προς το ευρωκοινοβούλιο και την Κομισιόν. Η κακοδιοίκηση, οι καθυστερήσεις και οι ανατροπές του Σχεδίου Αποκατάστασης είχαν τεκμηριωθεί έγκαιρα και οι εκκλήσεις για αναθεώρηση ήταν έντονες και προς τη Νομαρχία και προς την ηγεσία του Υπουργείου Περιβάλλοντος, το οποίο ωστόσο, έδειξε αμηχανία. Ο κ. Ψωμιάδης δήλωνε ότι «όλα πάνε καλά» και ότι «οι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι μας δίνουν συγχαρητήρια», ενώ κατηγορούσε όσους του ασκούσαν κριτική. Τώρα που οι καταγγελίες επιβεβαιώθηκαν και η Επιτροπή αποφάσισε να μην ανανεώσει, προς το παρόν, τη συγχρηματοδότηση για το σχέδιο δράσης στη λίμνη, ρίχνει αλλού τις ευθύνες.

Όπως δήλωσε ο ευρωβουλευτής, αυτό ήταν κάτι το οποίο αναμέναμε και είχαμε δηλώσει από πέρυσι ότι θα γίνει. Ωστόσο, δεν παύει να αποτελεί ένα ακόμη περιστατικό πολιτικού εξευτελισμού της χώρας μας, το οποίο θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί αν είχαν εισακουστεί οι εκκλήσεις μας. Υπενθυμίζεται ότι ο Μ. Τρεμόπουλος έχει απευθύνει πρόσφατα έκκληση προς την κ. Μπιρμπίλη και προς τον Πρωθυπουργό για να συζητηθούν εναλλακτικές λύσεις και για να αναληφθεί μια πρωτοβουλία από τον ίδιο τον Πρωθυπουργό για την κήρυξη της περιοχής Κορώνειας - Βόλβης ως περιοχής κατεπείγουσας εθνικής προτεραιότητας για την εφαρμογή οικολογικών παρεμβάσεων και ενός ολοκληρωμένου οικολογικού προτύπου παραγωγής.

Για την κρίση σε κεντρικό και τοπικό επίπεδο -Κορώνεια

Βρισκόμαστε στο μέσον μιας κρίσης, μιας κρίσης συστημικής, η οποία σε χώρες με διαρθρωτικά προβλήματα όπως η Ελλάδα, με γνωστές αδυναμίες, έχει πάρει μια ιδιαίτερα σκληρή μορφή για τους πολίτες. Τα μέτρα που οι Κυβερνήσεις υιοθετούν κι εφαρμόζουν είναι η γνωστή νεοφιλελεύθερη συνταγή του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, είναι η πολιτική που επιβάλλεται πλειοψηφικά σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης, επειδή οι σοσιαλδημοκρατικές Κυβερνήσεις εδώ και χρόνια δεν έχουν όραμα και εναλλακτική πρόταση, εφαρμόζουν τις ίδιες συνταγές που και οι άλλες γνήσια νεοφιλελεύθερες κυβερνήσεις εφαρμόζουν.

Έτσι, λοιπόν, οι Έλληνες πολίτες βρίσκονται στο μέσον της κρίσης κι έχουν να αντιμετωπίσουν συμπληγάδες και σε κεντρικό και σε τοπικό επίπεδο. Κεντρικά έχουν μια κυβερνητική πολιτική λογιστική, εξαρτημένη, κοντόθωρη. Ταυτόχρονα, στην Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας, απ’ ότι καταλαβαίνουμε, θα συνεχισθεί και πάλι μια πολιτική με μειωμένες ικανότητες, διαπλεκόμενη κι αδιαφανής.

Aυτή η πολιτική έχει φέρει σήμερα για πολλοστή φορά τους Ελεγκτές για να δουν τι συμβαίνει, στον απόηχο και της εξέλιξης που γνωρίζουμε όλοι, δηλαδή το σύρσιμο της χώρας στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την Κορώνεια. Είχαμε προβλέψει αυτή τη δραματική εξέλιξη, η οποία δυστυχώς μπορεί να μας επιβεβαιώνει, ταυτόχρονα όμως δημιουργεί πρόσθετα προβλήματα και μειώνει σημαντικά τις ελπίδες για την αποκατάσταση της λίμνης Κορώνειας. Το ζήτημα είναι ποιος πληρώνει το μάρμαρο. Τα πρόστιμα δεν είναι για να αποκαταστήσουν τη λίμνη, είναι για να τιμωρήσουν αυτούς που με τις απαράδεκτες πολιτικές τους, στο έτος της Βιοποικιλότητας που μόλις ολοκληρώθηκε, έχουν ως έμβλημα και ως τρόπαιο την καταστροφή μιας λίμνης. Φυσικά ήταν ένα αδιέξοδο μοντέλο ανάπτυξης το οποίο και κατέρρευσε σε όλα τα επίπεδα, κατέρρευσε και το πολιτικό σύστημα, το πελατειακό, της διαπλοκής, αυτό που γνωρίσαμε. Η λίμνη καταστράφηκε από αυτό το μοντέλο τις τελευταίες δεκαετίες. Είχαμε δύο ευκαιρίες, με δύο master plan, για να μπορέσει να υπάρξει αυτή η άλλη προοπτική για τη λίμνη, για τους πολίτες. Το πρώτο οδηγήθηκε σε αδιέξοδο από μια άλλη διοίκηση της Νομαρχίας στην οποία είχαμε κάνει έγκαιρα κριτική. Ελπίσαμε στο δεύτερο master plan, στηρίξαμε όλες τις προσπάθειες της διοίκησης Ψωμιάδη και κυριάρχησε πάλι η ίδια νοοτροπία, η ανικανότητα, η διαπλοκή που οδήγησαν στο σημερινό αδιέξοδο.

Υπάρχει μία τελευταία ευκαιρία: να απομακρυνθούν όλοι εκείνοι οι οποίοι έχουν δείξει αρνητικά δείγματα γραφής, να μπουν στη διαχείριση της αποκατάστασης όλοι εκείνοι που πραγματικά πρόσφεραν για τη λίμνη, ο κόσμος του Πανεπιστημίου, ο κόσμος μέσα στη διοίκηση που έχει καταθέσει τις άλλες προτάσεις τις εναλλακτικές, που συμφωνεί με τις περιβαλλοντικές οργανώσεις και είναι καιρός να πάρουν την υπόθεση της Κορώνειας στα χέρια τους.

Για τη διαφάνεια και την αποκατάσταση της έννοιας της πολιτικής

Υπάρχουν διάφορα σοβαρά ζητήματα στην ελληνική κοινωνία। Δε θέλουμε να κάνουμε μόνο κριτική αλλά έχουμε και προτάσεις και θα πρέπει να απαντήσουμε στο φαινόμενο της απαξίωσης των πολιτικών και φοβούμαστε και της ίδιας της πολιτικής. Βλέπουμε κάθε λίγο εκφράσεις αποδοκιμασίας ως και επιθέσεις με αυγά, ντομάτες, υβρεολόγιο κτλ εναντίον πολιτικών, που δε βγαίνουν στην επικαιρότητα. Παρόλα αυτά υπάρχει κάτι που βράζει. Θα πρέπει το πολιτικό σύστημα, αν θέλει να εξακολουθήσει να περιφρουρηθεί η ίδια η έννοια της πολιτικής και να μην καταλήξουμε σε αυταρχικές συνταγές κάποια στιγμή. Γιατί κάπως έτσι ξεκινάει ένα κλίμα που στο τέλος έρχεται κάποιος λοχίας, κάποιος συνταγματάρχης είτε κάποιος Μπερλουσκόνι για να δώσει λύσεις. Θα πρέπει λοιπόν να παρθούν υπ’ όψη όλα αυτά που υπάρχουν ως κλίμα στην κοινωνική συνείδηση.

Πιστεύουμε ότι θα πρέπει να μειωθεί δραστικά η χρηματοδότηση των πολιτικών κομμάτων. Όμως η μείωση δεν μπορεί να φθάσει ώστε να εμποδίσει τη λειτουργία των δημοκρατικών κομμάτων, ακριβώς επειδή τα κόμματα είναι μηχανισμοί που βγάζουν εκλογές και ξοδεύονται και είναι υποκριτικό και λαϊκίστικο να λέει κανείς να μειωθεί έως μηδενισμού η χρηματοδότηση, ακριβώς γιατί μετά την κρατική χρηματοδότηση έρχονται οι ιδιώτες επενδυτές, έρχεται η SIEMENS, έρχεται το μαύρο πολιτικό χρήμα. Γι’ αυτό πιστεύουμε στην απόλυτη διαφάνεια, πιστεύουμε ότι θα πρέπει να αναρτώνται στο Διαδίκτυο τα οικονομικά των κομμάτων, θα πρέπει να μειωθεί η βουλευτική αποζημίωση.

Και αυτά εμείς τα κάναμε πράξη από την πρώτη στιγμή. Με βάση ρύθμιση του καταστατικού που δεν είναι νέας εσοδείας αλλά είναι ήδη οκτώ ετών, δίνω τα μισά από τη βουλευτική μου αποζημίωση για τις ανάγκες του κόμματος. Αρνήθηκα από την πρώτη στιγμή, που δεν υπήρχε προοπτική τέτοιας κρίσης, να χρησιμοποιήσω τα προνόμια του βουλευτή, όπως το βουλευτικό αυτοκίνητο. Μου δώσανε ένα πολυτελές αυτοκίνητο όπως σε κάθε βουλευτή το οποίο αρνήθηκα να χρησιμοποιήσω. Μαθαίνω ότι ακόμα βρίσκεται στο υπόγειο πάρκινγκ της Βουλής, σκέφτομαι να το αναζητήσω και να το προσφέρω για κοινωνική χρήση.

Αυτά είναι μικρές πρακτικές επιλογές, τις οποίες μέχρι τώρα δεν έχουμε τονίσει αλλά δείχνουν και μια άλλη νοοτροπία, έναν άλλο δρόμο για το πως πρέπει να συμπεριφέρονται οι πολιτικοί. Αρνηθήκαμε την προσφορά αστυνομικού, όπως έχει κάθε βουλευτής και κάποια πολιτικά πρόσωπα έχουν και παραπάνω. Αρνηθήκαμε την προσφορά που ρυθμίζει ο νόμος για δεκάδες θέσεις πάρκινγκ στο κέντρο της πόλης. Για παράδειγμα ο νόμος, που δεν είναι τόσο γνωστός, λέει ότι ανάλογα με τα ποσοστά των κομμάτων έχουν τη δυνατότητα πολλών θέσεων πάρκινγκ. Σε μας αντιστοιχούν για παράδειγμα 20 θέσεις πάρκινγκ στο κέντρο των Αθηνών και δεν χρησιμοποιήσαμε ούτε μία. Αυτά, λοιπόν, με σεμνότητα δεν τα δημοσιοποιήσαμε αλλά δεν είναι δυνατόν σήμερα να μην τα υποδεικνύουμε ως στάση και συμπεριφορά όλων των κομμάτων και των πολιτικών. Δυστυχώς, όλα τα κόμματα που εκπροσωπούνται σήμερα στη Βουλή, αυτά που σας περιγράφω, τα χρησιμοποιούν.

Για τη διαφάνεια, αυτό που εμείς προτείνουμε είναι η απεξάρτηση της Διοίκησης από τον κομματικό έλεγχο και η ύπαρξη σοβαρού πολιτικού κόστους για τη διαφθορά και την ανοχή σ’ αυτήν। Κόμματα που θα αποδειχθεί ότι έλαβαν "μαύρο" πολιτικό χρήμα, θα πρέπει να στερούνται την κρατική χρηματοδότηση για κάποια χρόνια, ενώ πολιτικά πρόσωπα με ανάλογη εμπλοκή θα πρέπει να εκπίπτουν από το αξίωμά τους. Τα οικονομικά των κομμάτων να ελέγχονται από Ανεξάρτητη Αρχή Ελέγχου Κομματικών και Εκλογικών Δαπανών, τα μυστικά κονδύλια του υπουργείου Τύπου να καταργηθούν, η κρατική χρηματοδότηση να δίνεται σε όλα τα κόμματα αναλογικά με τις ψήφους που συγκέντρωσαν χωρίς ελάχιστο όριο ως προϋπόθεση. Υπάρχουν χώρες που χρηματοδοτούν την ψήφο που πήρε ένα κόμμα, ανεξάρτητα αν μπήκε στη Βουλή. Στην Ελλάδα πρέπει να χεις 1,5% κι εμείς λέμε ότι ανάλογα με τις ψήφους θα πρέπει να χρηματοδοτούνται όσοι συμμετέχουν. Παράλληλα, θεωρούμε απαραίτητο να αναρτηθεί στο διαδίκτυο το πρώτο και το τελευταίο Πόθεν Έσχες όλων των πολιτικών προσώπων, ώστε να φανεί ποιοι έχουν πλουτίσει κατά την πολιτική τους σταδιοδρομία και να δεσμευθούν όσα περιουσιακά στοιχεία δε δικαιολογούνται από δηλωμένα νόμιμα εισοδήματα. Αυτό είναι ένα πακέτο μέτρων εφαρμόσιμων και ρεαλιστικών, που οφείλουν να μπουν στην πολιτική συζήτηση.

Για την κρίση στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης

Θα πρέπει να υπάρξει μια αναδιάταξη των μέσων έτσι ώστε να ανταποκριθούν στις νέες απαιτήσεις που έχει επιβάλλει η κυριαρχία του Διαδικτύου σε όλες τις μορφές. Μπόρεσε να σταθεί ο Τύπος στον ανταγωνισμό με την τηλεόραση, θα πρέπει να προσαρμοστεί με τις νέες συνθήκες. Δεν πρέπει να απαξιώνεται η δημοσιογραφική δουλειά. Οι εργαζόμενοι στα Μέσα πρέπει να πάρουν την υπόθεση της ενημέρωσης στα χέρια τους. Ανάλογα εγχειρήματα έχουν πετύχει σε σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Η απάντηση πρέπει να είναι συλλογική και οργανωμένη. Αυτός θα είναι ο πραγματικός άνεμος που θα δώσει λύση στην ελλιπή ενημέρωση, ανεξάρτητα από τις διαθέσεις και τις στοχεύσεις των ίδιων των συντακτών και των εργαζομένων. Ο κόσμος θα το εκτιμήσει. Όλοι μας θα υποστηρίξουμε ανάλογες συλλογικές προσπάθειες. Οι λύσεις δεν μπορούν να στηρίζονται σε απολύσεις αλλά στις εμπνεύσεις και στη δυνατότητα να εκφρασθούν όπως πρέπει και οι συντάκτες και οι πολίτες. Τη στιγμή που μπορούν να το κάνουν στο Διαδίκτυο, γιατί να μην μπορούν να το κάνουν και στα άλλα Μέσα; Προφανώς γιατί υπάρχουν άλλες στοχεύσεις, σκοπιμότητες και συμφέροντα. Αυτός είναι ο άνεμος της ανανέωσης και η οριστική λύση στα ζητήματα: ποιότητα, διαφάνεια, συμμετοχικότητα.

Για επικοινωνία: Μ. Τρεμόπουλος 6982689868